Dag 2: 一 个 雪碧

Hey iedereen,
Ik hoop dat we al internet hebben op het moment dat jullie dit lezen, maar ik vrees er een beetje voor. Het is nu zondagavond en morgen hebben onze eerste dag stage. We waren deze avond nogal laat bij Henry aanbeland dus ik kon geen blog meer posten. Dit ben ik dan ook op mijn laptop aan het schrijven. Vandaag hebben we nog een vrij drukke dag gehad. We hebben in ieder geval heel veel gewandeld. Deze ochtend hebben we eens goed uitgeslapen (nog maar tot een uur of 11) en dan ontbeten. Daarna stond Dash hier, we hadden hem gesmst omdat er nog een paar probleempjes waren met ons appartement. Zo rook de keuken gisteren enorm hard naar gas en is het hier binnen maar vrij koud. Voor het gas heeft hij alvast een oplossing gevonden, we moeten een andere boiler gebruiken, die van de ene badkamer. Probleem 1 dus opgelost, maar het tweede is al minder een probleem. Eerst en vooral, in elke kamer (buiten in de mijne) staat hier een airconditioning. Wij dachten, ja amaai hoe vreemd. Maar blijkbaar kunnen die dingen ook warme lucht blazen. Jammer genoeg heb ik wel geen airco dus blijft mijn kamer nogal frisjes, maar als we de grote airco in de living aanzetten en we zetten de deuren open, lukt het wel. We mogen ook maar maximum 2 airco’s tegelijkertijd opzetten, anders springt de plon van heel het gebouw. Plezant is anders.
Dash kon eigenlijk heel weinig aan de verwarming doen, hij zei dat het een verwarming over heel het gebouw is en dat ze al even problemen hebben, maar dat die misschien volgende week opgelost zullen zijn. Dusja nog even in de kou zitten.
Na het ontbijt is Henry hier binnengevallen en zijn we op stap gegaan. We wouden toch wel een het bekende Tian’an menplein zien, dus zijn we op de metro gestapt en naar daar gegaan. We zijn daar eerst in 1 of ander park beland, waar je een goeie 50 cent voor de inkom én een bloemenexpositie moest betalen. Uiteindelijk hebben we daar heel lang rondgelopen (zeer mooie gebouwen) en op het einde hebben we daar ergens een kleine serre gevonden met wat bloemen. Jaja dat was dus de bloemenexpositie. Niet erg indrukwekkend dus, maar wel mooie bloemen. Dan hebben we daar in het park ergens instant noedels gegeten (eindelijk binnen, want overdag is het hier maar -1 ofzo) en zijn we verder gegaan. En zonder het te weten (voor mij toch) stonden we al op het bekende plein, wat dus echt wel gigantisch is. Ik had niet eens door dat het 1 plein was en was nogal teleurgesteld als we onder de brug gingen. Maar blijkbaar hoorde het enorme stuk ervoor ook nog bij. We zijn dan volledige doorgelopen en op het einde kwamen we dan aan de verboden stad, die eigenlijk juist gesloten was. Dit is dus voor een ander keertje, ik had ook in mijn reisgids gelezen dat je er vrij veel tijd voor nodig hebt, en het was al half 5.
We zijn dan maar wat verder gestapt naar 王府井 oftewel Wangfujing. Dit is een heel grote winkelstraat, maar eigenlijk hebben we ook nog niet alles gezien. We zijn meteen een grote mall binnen gestapt omdat het echt wel heeeeel koud is. Hier hebben we wat rondgelopen en ons geërgerd aan winkelbedienden. Blijkbaar is het hier de gewoonte dat ze je begroeten (tot daar normaal) en dan als een hondje achter je aan lopen. Als je naar iets kijkt voor de prijs, komen ze het meteen van het rek halen en je maat vragen. Als je dan iets gekozen hebt, lopen ze er nog heel de tijd mee achter je aan tot je wilt gaan passen. Soms stellen ze ook dingen voor (ik wou bijvoorbeeld een roos rokje passen en zij stelde voor er een paars hemdje met vest boven te passen, niet dus!). Eenmaal in het pashokje, komen ze ongegeneerd binnen lopen om te kijken of het past of soms om ook nog andere dingen voor te stellen. Blijkbaar is dit hier normaal, maar wij worden er vrij lastig van, hoewel het vrij grappig was als we ze eens lieten doen :D
Hierna zijn we doorgegaan naar 西单 (Xidan). Hier was blijkbaar ook een heel grote shoppingmall die we ook eens moesten gezien hebben. We liepen even rond en we wouden oversteken (soms gebeurt dit ondergronds) en opeens kwamen we aan de mall uit. Het was daar enorm en enorm rommelig. Heel veel winkeltjes op eigenlijk niet zo grote oppervlakte en allemaal ondergronds. Vrij raar eigenlijk. Hier heb ik dan een koptelefoon met een microfoon gekocht (dus die willen skypen, maak een afspraak via mail) maar eigenlijk heb ik hier voor de rest nog niets gekocht buiten een kaart om te smsen en een metrokaart (jaja ik hou me in). Maar de ambetante winkelbedienden zijn ook al een grote reden dat ik niet blijf staan in de winkel.
Ondertussen hadden we afgesproken met Jonas, een andere student IMS van de KHM die hier al een dikke week zit. We gingen samen iets eten in 东直门 (Dongzhimen). Dit is de buurt waar Jonas op een appartement zit en waar Elisa en Henry hun stage doen. Ik zit wel een eindje verder. Ik zal dus elke dag lang onderweg zijn. Jonas had ook zijn Amerikaanse flatgenoot bij, waar de naam mij nu van ontsnapt. Die zit hier al sinds augustus en is sinds december intensief Chinees aan het leren. We gingen in een restaurant eten en het was wel heel lekker. We hebben een soort kip met walnoten gegeten en wat 烤鸭, geroosterde eend dus. Maar deze was eigenlijk niet zo heel lekker en er zaten nogal veel botten in. Het etentje was heel gezellig. We hebben goed gelachen en ik heb een avontuur beleefd met het toilet. Het was een soort wc in de grond. Dus je moest hurken, maar je kon wel gewoon doortrekken en er was toiletpapier. Ik ga ook de raad van de Amerikaan opvolgen en vanaf nu overal waar ik ga wat wcpapier meenemen, want blijkbaar zijn de openbare toiletten nog een groter avontuur.

Groetjes, Katrien