Dag iedereen, weer even een kleine update over wat we dit weekend gedaan hebben. Vrijdagavond hebben we eigenlijk niet veel meer gedaan. Ik had tot 8 uur les en derna zijn we gaan eten. Henry smste nog om half 11 dat ze ergens naar een bar gingen gaan, maar dan moesten we ons haasten en we hadden daar totaal geen zin in, dus zijn we gewoon thuis gebleven. Ik en Elisa hebben dan een film gekeken. De geweldige blockbuster (viel wel mee dus) Zack and Miri make a porno. Afgezien van de pornoscènes (wel gelukkig niet expliciet), viel de film nog wel mee, maar er zat weinig verhaal in.
We hebben zaterdag goed lang geslapen en rond 10 voor 1 stond Henry aan onze deur voor weer een geweldig avontuur. Elisa had de dag ervoor mijn reisgids van Beijing uitgespit en de dingen die we misschien nog willen doen, even opgeschreven. Hier hebben we dan iets uitgepikt en we zijn dan naar de zoo gegaan. Dit is maar 2 haltes van ons verwijderd, dus lang waren we niet onderweg. Daar aangekomen, hadden we ineens door dat de zoo toch vrij groot was. De inkom kostte (samen met het pandadeel) 1, 5 euro. Het aquarium kostte 6 euro, maar dit hebben we niet gedaan. Ik ga wel misschien is een keertje alleen zal teruggaan om dit eens te doen, want ik denk dat er orka's zitten. Hier in de zoo hebben we eigenlijk heel veel dieren gezien (sommige die bij ons in de zoo niet zitten), maar sommige kooien waren in vrij erbarmelijke omstandigheden. Zo had je de afdeling van de “big cats” en dit waren eigenlijk gewoon kleine kooien, met niets in en die echt te klein waren voor de grote leeuwen, tijgers en poema's die er in zaten. Op zich wel indrukwekkende beestjes, maar ik vond het echt jammer dat ze in zo'n klein kotje zaten. We waren wel op voorhand gewaarschuwd dat de verblijven er zo gingen uitzien, maar als je dan het pandaverblijf bekijkt. Die zitten dan echt in luxe vergeleken met die leeuwen of sommige grote amfibieën. Maar goed, op zich was de dierentuin wel heel plezant. Alleen een beetje jammer van het aquarium, maar zoals ik al gezegd heb, ga ik daar misschien nog wel eens naartoe en kan ik mijn schetsboek is een keertje meenemen. Ik heb trouwens nog wat foto's op mijn photobucket gezet, de link zal ik hieronder nog een keertje posten. Er staat een foto bij van een schildpad met een vrij ranzige lange nek. Het is een heel wazige foto, maar het beest gaf mij echt de kriebels (geen goeie kriebels) dus ik moest er toch een foto van hebben. De pinguins was trouwens nog eens extra betalen! Schandalig seg, dat stond niet op de ingang en ze kosten nog potverdorie meer dan de panda's.
Na de dierentuin zijn we gaan eten en hierna zijn we naar een eetmarkt op het einde van Wangfujing gegaan. Dat is die grote winkelstraat weer. Hier hadden ze vrij veel dingen, maar aan elk kraampje zo wat hetzelfde. En ze hadden er alles op een stokje. Gewoon rundsvlees, maar ook scampi's, inktvis en zelfs een volledige slang (met kop), kakkerlakken en ook schorpioen. Sprinkhanen hebben we ook ergens gezien. Henry heeft hier dan 3 schorpioenen op een stokje gekocht en dan ook opgegeten. Elisa heeft fried icecream gekocht, waar ik dan eens van geproefd heb. De schorpioen zei me niet veel :D
Na het marktje, hebben we daar nog een ander marktje ontdekt waar ze ook wat chinese rommel hadden. Ik wou daar zo'n kat kopen met een bewegende arm (zowieso dat je dat kent) maar ze hadden alleen maar gouden en ik wil heel graag een witte. Ik had daar dan wel ergens een witte gevonden, maar dan bleek dat ze vanachter ook goud was en ik vond ze echt niet meer mooi dan. Ik had ze wel kunnen kopen voor 2 euro (en ze was nog vrij groot) maar ik wil liever echt een volledige witte. Dus op zoek naar de kat met de bewegende arm.
Ik hou jullie hier zeker van op de hoogte, het souvenirshoppen gaat door!
Hierna zijn we met de metro naar huis gegaan en omdat we eigenlijk al een volledige dag aan het wandelen waren (een kilometer of 10) waren we heel moe en dan hebben we maar een film gezien (Confessions of a shopaholic) die al veel toffer was als de vorige (ik leefde echt mee met het personage) en dan zijn we uiteindelijk gaan slapen.
Vandaag dan, zijn we niet echt vroeg opgestaan, daar gaan de goeie voornemens. Maar dan zijn we wel aan ons chinees huiswerk begonnen. Hierna zijn we dan ook maar aan het eindwerk wat beginnen werken. Het deed eens goed om op het gemak neer te zitten en eens wat minder te doen, maar dan kwamen we buiten en zagen we dat het heel warm was. Op zich wel jammer dan dat we al een hele dag binnen zaten, maar ja dat werk moet ook wel gebeuren. We zijn dan naar de supermarkt gegaan (vier volle zakken voor 20 euro!) en daarna gaan eten. Het weekend vloog weer voorbij...
再见, Katrien
foto's: http://s220.photobucket.com/albums/dd140/wapiti256/China/
zondag 28 maart 2010
maandag 22 maart 2010
Weekend
Dag iedereen!
Na een depressief bericht van gisteren, nu toch een beetje een leuker bericht. Ik wou maar wat vertellen over het weekend enzo. Vrijdag hebben we eigenlijk niets speciaal gedaan. Eerst gingen we weg, maar uiteindelijk ging er niet veel volk mee en is er niks van in huis gekomen, hoewel Henry toch nog weg is geweest en ons veel te laat iets heeft laten weten. Foei! Zaterdag was het vroeg opstaan. Om 8u moesten we op school staan, om naar de Simatai great wall te gaan. Dat is dus gewoon een stuk van de chinese muur. Op de muur staat er om de zoveel meter een watchtower en op het stuk dat we zijn gaan bezoeken stonder er 35. Uiteindelijk hebben wij er 12 gedaan denkik. Wel veel stappen en trappen doen en soms niet altijd even veilig, maar uiteindelijk zijn we toch terug beneden geraakt. Zaterdag was er hier ook een zandstorm, waardoor de lucht hier geel zag en als je diep inademde, je een kilo zand meehad. Maar toen we aan de muur aankwamen (na een 2-tal uur rijden) was de lucht terug normaal. Het was hier wel enorm koud omdat het in de bergen is en er was ook veel wind. Op een bepaald moment werd het echt moeilijk om verder te gaan, omdat we bijna van de muur vlogen. Het heeft ook op een bepaald moment gesneeuwd. Maar dus het was wel eens indrukwekkend om te zien en later deze week komen er foto's. Momenteel wacht ik nog tot mijn laptop gemaakt is.
Wat trouwens normaal gezien morgen is, dus hoera, dan is dat toch al opgelost. Ik ga morgen wel nog serieus mogen zoeken en prutsen met alle software, maar ik zal mijn best doen he.
Na de muur zijn we met z'n allen gaan eten (we waren met een man of 25 denkik) en dan terug op de bus en naar huis. 's Avonds hadden we dan afgesproken om samen iets te doen. Wij dachten dat we met een man of 5 gingen zijn, maar uiteindelijk bleek dat we met een man of 15 waren. Net iets teveel dus. Eerst zijn we naar een bar gegaan waar er een duitse avond aan de gang was. Er was gratis bier van 10 tot 11, maar de muziek was ook duits en eigenlijk was het daar echt slecht. Na dat het bier op was, zijn we dan naar club zazou gegaan, een franse club. Hier was het nog wel tof, maar de muziek was ons ding niet. Muziek goed voor 5 minuten, maar daarna graag iets anders :)
Uiteindelijk zijn we dan ook weggegaan en naar blu bar gegaan, maar dit was nog erger. De muziek was hier wel deftig, maar echt weinig sfeer en een donker kot. Heel ongezellig dus. Dus iedereen terug naar buiten en na een kwartier discussiëren, zijn ik, Elisa, Henry en zijn Nederlandse flatgenoot naar huis gegaan. We waren het een klein beetje beu om van hier naar ginder te gaan en altijd te lanterfanten. Op zich wel heel jammer, maar hopelijk wordt volgende week leuker :)
Zaterdagnacht heb ik dan ook gemerkt dat mijn laptop kapot was en daardoor heb ik vrij slecht geslapen, wat wel jammer was natuurlijk. Zondag heb ik dan wat heen en weer gebeld om iets te kunnen regelen en uiteindelijk heeft iemand van school mij een nummer van een reparateur gegeven. Daar ben ik vandaag mijn laptop naartoe gaan brengen en hij brengt hem morgen terug. Hopelijk volledig in orde. Er zal dan ook windows 7 op staan dus hoera :D
Maar dit wil zeggen dat ik morgen dus nog steeds niet kan gaan werken...Op zich niet zoooo heel erg, maar ik wil niet ontslagen worden...
Verder wou ik ook nog even melden dat Elisa vorige week succesvol haar eerste brief heeft ontvangen! Dus vanaf nu kan iedereen briefjes sturen :)
Ik weet niet of ik kaartjes of brieven kan terugsturen, want ik snap het chinese postsysteem niet zo goed, maar mag ik niet gewoon terugmailen? :D
Als je iets wil sturen, mijn adres staat in 1 van de vorige berichten. In gewone letters komt het dus aan, je hoeft het zelfs niet in karakters te schrijven!
Tot de volgende keer, hopelijk op mijn laptop!
groetjes, Katrien
Na een depressief bericht van gisteren, nu toch een beetje een leuker bericht. Ik wou maar wat vertellen over het weekend enzo. Vrijdag hebben we eigenlijk niets speciaal gedaan. Eerst gingen we weg, maar uiteindelijk ging er niet veel volk mee en is er niks van in huis gekomen, hoewel Henry toch nog weg is geweest en ons veel te laat iets heeft laten weten. Foei! Zaterdag was het vroeg opstaan. Om 8u moesten we op school staan, om naar de Simatai great wall te gaan. Dat is dus gewoon een stuk van de chinese muur. Op de muur staat er om de zoveel meter een watchtower en op het stuk dat we zijn gaan bezoeken stonder er 35. Uiteindelijk hebben wij er 12 gedaan denkik. Wel veel stappen en trappen doen en soms niet altijd even veilig, maar uiteindelijk zijn we toch terug beneden geraakt. Zaterdag was er hier ook een zandstorm, waardoor de lucht hier geel zag en als je diep inademde, je een kilo zand meehad. Maar toen we aan de muur aankwamen (na een 2-tal uur rijden) was de lucht terug normaal. Het was hier wel enorm koud omdat het in de bergen is en er was ook veel wind. Op een bepaald moment werd het echt moeilijk om verder te gaan, omdat we bijna van de muur vlogen. Het heeft ook op een bepaald moment gesneeuwd. Maar dus het was wel eens indrukwekkend om te zien en later deze week komen er foto's. Momenteel wacht ik nog tot mijn laptop gemaakt is.
Wat trouwens normaal gezien morgen is, dus hoera, dan is dat toch al opgelost. Ik ga morgen wel nog serieus mogen zoeken en prutsen met alle software, maar ik zal mijn best doen he.
Na de muur zijn we met z'n allen gaan eten (we waren met een man of 25 denkik) en dan terug op de bus en naar huis. 's Avonds hadden we dan afgesproken om samen iets te doen. Wij dachten dat we met een man of 5 gingen zijn, maar uiteindelijk bleek dat we met een man of 15 waren. Net iets teveel dus. Eerst zijn we naar een bar gegaan waar er een duitse avond aan de gang was. Er was gratis bier van 10 tot 11, maar de muziek was ook duits en eigenlijk was het daar echt slecht. Na dat het bier op was, zijn we dan naar club zazou gegaan, een franse club. Hier was het nog wel tof, maar de muziek was ons ding niet. Muziek goed voor 5 minuten, maar daarna graag iets anders :)
Uiteindelijk zijn we dan ook weggegaan en naar blu bar gegaan, maar dit was nog erger. De muziek was hier wel deftig, maar echt weinig sfeer en een donker kot. Heel ongezellig dus. Dus iedereen terug naar buiten en na een kwartier discussiëren, zijn ik, Elisa, Henry en zijn Nederlandse flatgenoot naar huis gegaan. We waren het een klein beetje beu om van hier naar ginder te gaan en altijd te lanterfanten. Op zich wel heel jammer, maar hopelijk wordt volgende week leuker :)
Zaterdagnacht heb ik dan ook gemerkt dat mijn laptop kapot was en daardoor heb ik vrij slecht geslapen, wat wel jammer was natuurlijk. Zondag heb ik dan wat heen en weer gebeld om iets te kunnen regelen en uiteindelijk heeft iemand van school mij een nummer van een reparateur gegeven. Daar ben ik vandaag mijn laptop naartoe gaan brengen en hij brengt hem morgen terug. Hopelijk volledig in orde. Er zal dan ook windows 7 op staan dus hoera :D
Maar dit wil zeggen dat ik morgen dus nog steeds niet kan gaan werken...Op zich niet zoooo heel erg, maar ik wil niet ontslagen worden...
Verder wou ik ook nog even melden dat Elisa vorige week succesvol haar eerste brief heeft ontvangen! Dus vanaf nu kan iedereen briefjes sturen :)
Ik weet niet of ik kaartjes of brieven kan terugsturen, want ik snap het chinese postsysteem niet zo goed, maar mag ik niet gewoon terugmailen? :D
Als je iets wil sturen, mijn adres staat in 1 van de vorige berichten. In gewone letters komt het dus aan, je hoeft het zelfs niet in karakters te schrijven!
Tot de volgende keer, hopelijk op mijn laptop!
groetjes, Katrien
zaterdag 20 maart 2010
Slecht nieuws...
Even een kort blogbericht met vrij slecht nieuws. Daarnet heeft mijn laptop het officieel begeven. Hij kan windows voor 1 of andere reden niet meer opstarten. Waarschijnlijk weer 1 of ander virus, maar zelfs met een dure en goede virusscanner krijg ik dat dus nog binnen. Ik ga hem morgen proberen in de computerwinkel binnen te doen, maar ik baal wel enorm hard. Ik heb de laptop nodig voor mijn werk en ik kan eigenlijk niet gaan werken als ik geen laptop heb aangezien ze daar geen computers op overshot hebben en al zeker niet met de programma's die ik nodig heb. Verder hoop ik ook dat ik niet al mijn bestanden kwijt ben, maar gelukkig heb ik vorige week nog even een back-up gemaakt. Als je mij wil contacteren, is het dus best om even te smsen (naar mijn gewoon nummer) en dan laat ik wel iets weten of gebruik ik elisa haar computer.
Ik hoop gewoon dat het snel gemaakt is, dat het te maken is toch al zeker en dat ze mij op mijn werk zullen begrijpen. Want ik kan hier echt absoluut niets aan doen...
En nu wil ik echt gewoon thuis zitten...
groetjes, een teneergeslagen Katrien
Ik hoop gewoon dat het snel gemaakt is, dat het te maken is toch al zeker en dat ze mij op mijn werk zullen begrijpen. Want ik kan hier echt absoluut niets aan doen...
En nu wil ik echt gewoon thuis zitten...
groetjes, een teneergeslagen Katrien
woensdag 17 maart 2010
Gewoon even tussendoor
Dag allemaal! Ik had even tijd, dus waarom niet even een kort berichtje. Het is nu woensdagavond en ik kom net uit de geweldige douche. Niet dus, het is een kleine douchekop en af en toe komt er tussen het warme water ineens een straal ijskoud water. Hoera, als het nu nog wat warmer in de badkamer was, zou het nog meevallen.
Maar goed, genoeg gezaagd over de badkamer. Vanochtend heb ik nog iets leuk ontdekt in het appartement. Allez ja leuk, grappig vooral. In 1 van de kamers die leeg staan, is er een grote spiegel (nee dit is het nieuwtje niet), maar blijkbaar is dit eigenlijk een schuifdeur en is er daarachter nog een soort kast. Daar heb ik een strijkplank ontdekt (hoera!) maar er is wel nergens een strijkijzer te bespeuren… Gekreukte kleren dan maar.
Ik ben trouwens op mijn werk al een hele week aan hetzelfde aan het werken. Ik moet flesjes en glazen van bepaalde biermerken in vectortekeningen zetten. Dus ik krijg een foto en daar moet ik in illustrator een tekening van maken. Ik wil ze wel gerust eens laten zien, dus die geïnteresseerd is, stuur een mailtje en ik zal eens iets doormailen. Ondertussen ben ik wel de glazen en de flesjes al beu gezien, maar ja bon. Het duurt trouwens ook enorm lang om van 1 iets een tekening te maken. Aangezien ik daar nogal perfectionistisch in ben en het feit dat er een beetje schaduw enz in moet zitten. Maar gisteren heb ik ontdekt dat de glazen van de verschillende Krieksmaken, hetzelfde zijn. Dus heb ik gecopy – paste en de kleuren aangepast. Dit betekende dus al wat minder werk. Maar wie al die logo’s heeft uitgevonden, zal ik toch wel is aanspreken! Zo ingewikkeld!
Gisteren was het trouwens een feestje dat gesponsord werd door mijn bedrijf. Allez feest, meer een receptie. Maar er was dus gratis drank à volonté en ik heb daar dan ook eventjes van genoten. Al moest ik wel op tijd vertrekken, want ik zat weet ik veel waar (waar het dichtstbijzijnde metrostation een kwartier stappen was) en ik had les om half 7. Eenmaal thuis, kreeg ik een bericht van mijn leerkracht dat ze een half uur later ging zijn. Ja geweldig, daarom ben ik dus vroeger doorgegaan. Hierdoor had ik wel ietsje meer tijd om mijn huiswerk nog af te maken. Maar dit nam niet weg dat er nog fouten in stonden. Kan ik niet weten dat je bij bepaalde werkwoorden geen 了 mag gebruiken he.
Verder wou ik nog laten weten dat het eindelijk is gelukt om eens iets voor mezelf te kopen! Ik ben gisteren en vandaag tijdens mijn lunchpauze naar “The place” geweest. Dit is een vrij groot (ongeveer de helft van de winkels in Wijnegem) shoppingcenter vlakbij mijn werk. Het is wel heel groot in oppervlakte (er is een enorm overdekt plein in het midden, heel hoog overdekt) maar op zich zijn er niet heeel veel winkels. Ik heb een kleedje in de zara en in de vero moda gekocht en een geweldige riem met een grote strik. Joepie, ik ben weeral tevreden. En ja op zich heb je die winkels thuis ook, maar ze hebben hier wel andere dingen als in België. In de vero moda werd ik trouwens achtervolgd door een winkelbediende (zie 1 van de vorige berichten), maar ik heb ze eens laten begaan en je wordt echt op je wenken bediend. Ze deed zelfs mijn riem voor me aan en stelde dingen voor (waar maar 1 goed ding bij zat). Op zich nog wel grappig dus. Dit weekend gaan we naar yashou (ik denk dat je het zo schrijft), een grote shoppingmall waar je enorm hard kunt afbieden. Alles is daar wel nep, maar toch een paar dvd’s voor 1 euro of een paar schoenen voor 8. Dat kan niet slecht zijn.
Tot de volgende keer, Katrien
Maar goed, genoeg gezaagd over de badkamer. Vanochtend heb ik nog iets leuk ontdekt in het appartement. Allez ja leuk, grappig vooral. In 1 van de kamers die leeg staan, is er een grote spiegel (nee dit is het nieuwtje niet), maar blijkbaar is dit eigenlijk een schuifdeur en is er daarachter nog een soort kast. Daar heb ik een strijkplank ontdekt (hoera!) maar er is wel nergens een strijkijzer te bespeuren… Gekreukte kleren dan maar.
Ik ben trouwens op mijn werk al een hele week aan hetzelfde aan het werken. Ik moet flesjes en glazen van bepaalde biermerken in vectortekeningen zetten. Dus ik krijg een foto en daar moet ik in illustrator een tekening van maken. Ik wil ze wel gerust eens laten zien, dus die geïnteresseerd is, stuur een mailtje en ik zal eens iets doormailen. Ondertussen ben ik wel de glazen en de flesjes al beu gezien, maar ja bon. Het duurt trouwens ook enorm lang om van 1 iets een tekening te maken. Aangezien ik daar nogal perfectionistisch in ben en het feit dat er een beetje schaduw enz in moet zitten. Maar gisteren heb ik ontdekt dat de glazen van de verschillende Krieksmaken, hetzelfde zijn. Dus heb ik gecopy – paste en de kleuren aangepast. Dit betekende dus al wat minder werk. Maar wie al die logo’s heeft uitgevonden, zal ik toch wel is aanspreken! Zo ingewikkeld!
Gisteren was het trouwens een feestje dat gesponsord werd door mijn bedrijf. Allez feest, meer een receptie. Maar er was dus gratis drank à volonté en ik heb daar dan ook eventjes van genoten. Al moest ik wel op tijd vertrekken, want ik zat weet ik veel waar (waar het dichtstbijzijnde metrostation een kwartier stappen was) en ik had les om half 7. Eenmaal thuis, kreeg ik een bericht van mijn leerkracht dat ze een half uur later ging zijn. Ja geweldig, daarom ben ik dus vroeger doorgegaan. Hierdoor had ik wel ietsje meer tijd om mijn huiswerk nog af te maken. Maar dit nam niet weg dat er nog fouten in stonden. Kan ik niet weten dat je bij bepaalde werkwoorden geen 了 mag gebruiken he.
Verder wou ik nog laten weten dat het eindelijk is gelukt om eens iets voor mezelf te kopen! Ik ben gisteren en vandaag tijdens mijn lunchpauze naar “The place” geweest. Dit is een vrij groot (ongeveer de helft van de winkels in Wijnegem) shoppingcenter vlakbij mijn werk. Het is wel heel groot in oppervlakte (er is een enorm overdekt plein in het midden, heel hoog overdekt) maar op zich zijn er niet heeel veel winkels. Ik heb een kleedje in de zara en in de vero moda gekocht en een geweldige riem met een grote strik. Joepie, ik ben weeral tevreden. En ja op zich heb je die winkels thuis ook, maar ze hebben hier wel andere dingen als in België. In de vero moda werd ik trouwens achtervolgd door een winkelbediende (zie 1 van de vorige berichten), maar ik heb ze eens laten begaan en je wordt echt op je wenken bediend. Ze deed zelfs mijn riem voor me aan en stelde dingen voor (waar maar 1 goed ding bij zat). Op zich nog wel grappig dus. Dit weekend gaan we naar yashou (ik denk dat je het zo schrijft), een grote shoppingmall waar je enorm hard kunt afbieden. Alles is daar wel nep, maar toch een paar dvd’s voor 1 euro of een paar schoenen voor 8. Dat kan niet slecht zijn.
Tot de volgende keer, Katrien
zaterdag 13 maart 2010
Weekend
Dag iedereen!
Het is hier nu zaterdagnacht 01.53u, dus eigenlijk al een klein beetje zondagochtend en ik wou nog een klein berichtje schrijven voor ik ging slapen. Vandaag hebben we een beetje de toerist uitgehangen. Eerst en vooral hebben we eens goed uitgeslapen, want dit was wel nodig na een zware eerste week. Rond 20 na 11 kregen we bericht van Henry dat hij ongeveer 20 minuten later bij ons zou staan (aangezien hij mij wakker belde, heeft het nog wel even geduurd eer we echt vertrokken waren). We zijn dan maar vertrokken richting het olympisch dorp, maar eerst en vooral zijn we ergens gestopt. We zijn af de metro gestapt ergens buiten het centrum en hier was het e-plaza. Waar er verschillende grote shoppingmalls waren met alleen maar elektronica. Op zich nog wel interessant, als ze er dvd's en cd's hadden gehad. Voor de gemiddelde nerd, altijd plezant, maar wij vonden er niet zoveel aan. Elisa heeft wel een mooie webcam gekocht voor 10 euro, dus nu kunnen jullie haar ook zien :D
Hierna zijn we dus naar het olympisch dorp afgezakt. Henry zei dat er daar vroeger allemaal Hutongs (een soort sloppenwijken) waren, maar dat die allemaal afgebroken werden om plaats te maken voor het olympisch dorp. Wel heel jammer vond ik, want ik vraag me echt af waar al die mensen dan naartoe zijn gegaan. En op zich hadden ze het ook wat kleiner kunnen aanpakken. Het vogelnest is echt heel groot (vanbuiten toch) en de watercube was ook wel spectaculair. Maar de enorme boulevard voor de stadions was eigenlijk niet echt nodig. We wouden ook wachten tot het donkerder werd zodat we de mooie lichtjes van de watercube konden zien, maar uiteindelijk is er niets gebeurd. Het was heel de tijd koppig donkerblauw, en we hebben 3 roze vakjes gezien. Voor de mensen die het niet begrijpen, google watercube maar een keer en je zal me meteen begrijpen! Ondertussen was er al een chinees aan ons komen vragen om mee op de foto te gaan, wat we dan ook maar gedaan hebben, maar het blijft vreemd. Er liepen ook heel veel mensen veel rommel te verkopen, zoals lelijke vliegers. Soms duwden ze die vlieger bijna in de handen van de kindjes en als het kind het dan aannam, dan moest de ouder wel betalen. Jaja opdringerige mensen he.
Hierna zijn we gaan eten en hebben we nog chinees geleerd en een film gezien. Of ja meer in slaap gevallen.
Tot de volgende keer!
Het is hier nu zaterdagnacht 01.53u, dus eigenlijk al een klein beetje zondagochtend en ik wou nog een klein berichtje schrijven voor ik ging slapen. Vandaag hebben we een beetje de toerist uitgehangen. Eerst en vooral hebben we eens goed uitgeslapen, want dit was wel nodig na een zware eerste week. Rond 20 na 11 kregen we bericht van Henry dat hij ongeveer 20 minuten later bij ons zou staan (aangezien hij mij wakker belde, heeft het nog wel even geduurd eer we echt vertrokken waren). We zijn dan maar vertrokken richting het olympisch dorp, maar eerst en vooral zijn we ergens gestopt. We zijn af de metro gestapt ergens buiten het centrum en hier was het e-plaza. Waar er verschillende grote shoppingmalls waren met alleen maar elektronica. Op zich nog wel interessant, als ze er dvd's en cd's hadden gehad. Voor de gemiddelde nerd, altijd plezant, maar wij vonden er niet zoveel aan. Elisa heeft wel een mooie webcam gekocht voor 10 euro, dus nu kunnen jullie haar ook zien :D
Hierna zijn we dus naar het olympisch dorp afgezakt. Henry zei dat er daar vroeger allemaal Hutongs (een soort sloppenwijken) waren, maar dat die allemaal afgebroken werden om plaats te maken voor het olympisch dorp. Wel heel jammer vond ik, want ik vraag me echt af waar al die mensen dan naartoe zijn gegaan. En op zich hadden ze het ook wat kleiner kunnen aanpakken. Het vogelnest is echt heel groot (vanbuiten toch) en de watercube was ook wel spectaculair. Maar de enorme boulevard voor de stadions was eigenlijk niet echt nodig. We wouden ook wachten tot het donkerder werd zodat we de mooie lichtjes van de watercube konden zien, maar uiteindelijk is er niets gebeurd. Het was heel de tijd koppig donkerblauw, en we hebben 3 roze vakjes gezien. Voor de mensen die het niet begrijpen, google watercube maar een keer en je zal me meteen begrijpen! Ondertussen was er al een chinees aan ons komen vragen om mee op de foto te gaan, wat we dan ook maar gedaan hebben, maar het blijft vreemd. Er liepen ook heel veel mensen veel rommel te verkopen, zoals lelijke vliegers. Soms duwden ze die vlieger bijna in de handen van de kindjes en als het kind het dan aannam, dan moest de ouder wel betalen. Jaja opdringerige mensen he.
Hierna zijn we gaan eten en hebben we nog chinees geleerd en een film gezien. Of ja meer in slaap gevallen.
Tot de volgende keer!
dinsdag 9 maart 2010
Dag 3 en 4
Dag 3: 空调 (airconditioning)
Momenteel is het hier bijna 3 uur en ik zit hier op mijn appartement. Vanmorgen ben ik voor de eerste keer naar de les geweest (van 8 tot 10) en erna zou normaal gezien iemand me begeleiden naar de stage. Maar blijkbaar was die persoon er net niet en dus werd dit uitgesteld tot morgen en moest ik dus vandaag niet werken. Ik veronderstel wel dat de volgende dagen enorm druk gaan zijn, dus ik ga hier niet elke dag iets kunnen zetten. Schrijven misschien wel, maar posten op de blog zal minder zijn. We hebben na de eerste les ook al meteen huiswerk meegekregen. Ik vraag me wel af hoe we ooit aan dat eindwerk zullen kunnen beginnen. Eerst en vooral hebben we al internet nodig, dat er nog steeds niet is en ten tweede moeten we ook wel ergens tijd hebben. Maar momenteel hebben we nog wat last van de jetlag en is het nog moeilijk om hier onze draai te vinden en alles gewoon te worden. Als we alleen of met twee (ik en Elisa) op de metro staan of over straat lopen, worden we hier in de buurt (en eigenlijk overal) enorm hard bekeken. Het lijkt wel alsof ze nog nooit iets anders dan een chinees gezien hebben. Erg fijn is dit niet en het is dan ook moeilijk om soms iets te vragen. Daarnet bijvoorbeeld ging ik ergens op de metro staan en er ging een man spontaan ergens anders naartoe. Fijn dus.
Jaja, rare jongens die chinezen, maar bon we zitten hier 2 maanden vast dus we zullen er wel aan gewoon geraken. De bewaker hier aan het appartement mompelt ook af en toe is iets onverstaanbaar, maar misschien is het wel beter dat we die niet verstaan :D
Ik heb ook nog een beetje goed nieuws voor het verwarmingsprobleem (het is wel meer alleen voor mij). Gisteren had ik verteld dat ik als enige geen airco op de kamer heb, wat ik op zich geen probleem vond. Maar nu (op dit moment) zijn ze er eentje aan het installeren. En blijkbaar kan deze ook warme lucht blazen en kan ik dus mijn kamer een klein beetje beter verwarmen. Maar blijkbaar kan die van Elisa geen warme lucht blazen, wat wel een beetje balen is. Haar kamer is gelukkig wel dichter bij de living en kan ze dus wel gebruik maken van de grote blazer die daar staat. Ik snap toch niet goed wat die Chinezen met airco hebben, net Amerikanen.
Ondertussen zit ik hier kou te lijden, omdat er blijkbaar buiten ook iets geïnstalleerd moest worden en het raam staat daar wijd open. Ik zal sebiet de verwarming maar opzetten. Tussendoor heb ik hier ook de bazin van het appartement gezien en ze is wel vriendelijk tegen Dash, maar tegen mij wordt er al niet veel gezegd. Het valt hier echt zeer hard op dat ze meteen naar iemand zoeken dat Chinees kan praten. Gisteren in het restaurant kreeg Henry ook de rekening voorgeschoteld terwijl de Amerikaan (Brandon was het dus) ietsje beter Mandarijns kan. Vrij grappig dus. We hebben daar trouwens voor 40 RMB de man gegeten, wat ongeveer 4 à 5 euro is. Hoera voor het goedkope, maar lekkere eten!
Maar dus om wat meer over mijn dag te vertellen. De les viel al bij al nog mee. Blijkbaar zitten we in de beginnersles met 3. Ik, Elisa en Henry. Vrij grappig nog wel, ik wist dat ik al met Elisa ging zitten, maar Henry is er vandaag nog bijgekomen. We zitten wel al aan boek 2 omdat we toch wel al een paar van de basics onder de knie hebben. Onze leerkracht heet Zhuo Ma en spreekt toch nog een paar woorden Engels. Wat wel veel helpt want soms verstaan we ze niet. Het vinden van de Hutong school zelf was ook wel al een avontuur. Het metrostation gaat nog en de straat ook, maar dan kom je in een klein ministraatje uit waar je bij wijze van spreken opeens in iemand zijn tuin kan staan. Dat was bij ons dan ook meteen het geval. De dame in kwestie zei (met gebarentaal) dat 八 号 , of nummer 8, ergens anders was. Dus we gingen een beetje verder en dan zagen we daar een heel smal steegje (je kon er niet naast elkaar lopen) en als je daar doorloopt, kom je uiteindelijk aan nummer 8 en dus in de school. Allemaal heel klein en schattig dus, maar op zich nog wel deftige lokalen om les te geven. Na de les kregen we te horen van Yindra (een account manager daar) dat ze met Elisa mee naar haar werk ging en dat ik pas morgen moest gaan. Henry moest dan om 2u terugkomen om met nog iemand anders mee te gaan. Ik ben dan met Henry even mee naar zijn appartement gegaan waar we een rare Chinese omelet hebben gegeten (van een kraampje op straat gekocht en zo recht in een plastieken zakje meegekregen) en wat family guy gekeken. Dan ben ik naar huis gegaan en heb ik maar wat film gezien want alleen op stap gaan in Beijing vond ik nog iets te eng en ook nogal stom, Elisa zou toch dezelfde dingen willen zien, dus dan zou ik 2 keer gaan. ’s Avonds zijn we nog naar de winkel gegaan en naar de Mc donalds. We hadden hier echt zin in. Lang leve 麦当劳!
Dag 4: 工作 (werken)
Vandaag moest ik eindelijk gaan werken! Spannend! Bij Elisa is het een klein beetje tegengevallen, dus ik had een klein beetje schrik. Maar op zich, Elisa, komaan e! Het zal wel vlotten!
Vanmorgen hadden we eerst van 8 tot 10 les en erna stond Bridget (een account manager van Hutong school) me op te wachten. Elisa en Henry kregen eerst nog orientation van Naomi (iemand van de school), maar ik moest eigenlijk direct naar mijn stage. Ik hoop zo meteen de uitleg van Elisa te krijgen. We hebben ook een tshirt gekregen, die ik waarschijnlijk als pyjama zal gebruiken. Bedankt Hutong school!
Mijn stageplaats is wel een eindje met de metro, maar gisteren heb ik gehoord dat ik maar tot half 5 moet werken, dus op zich is het niet zo erg. Mijn lessen gingen dan ook verplaatst worden van ’s morgens naar ’s avonds, maar aangezien er niemand ’s avonds beginnerslessen volgt, krijg ik nu 2 keer per week privélessen. Hoera, meer tijd om andere dingen te doen. Het spijtige is wel dat ik nu lang alleen zit, want Elisa moet tot 7u werken.
Eenmaal op mijn werk aangekomen, heb ik eerst wat uitleg gekregen (het is een vrij klein kantoor waar we ongeveer met een man of 20 zitten. Iedereen op elkaar dus). Ik heb geen eigen bureau en moet gewoon zitten waar er plaats is, wat ik op zich niet heel erg vind. Ik had wel een beetje schrik dat er alleen maar chinezen gingen zijn, maar blijkbaar zit er ook een Zweed (die heel goed Engels en Chinees kan), een Belg (hoera Nederlands) en een Fransman. Ik heb een enorm lange lunchpauze van een uur en een half en tijdens die eerste, ben ik met Frederic (Zweed) en Bert (Belg) gaan lunchen. We zijn in een winkelcentrum een bagel gaan eten. Blijkbaar eten ze tijdens de lunch nogal graag westers. Na de lunch, ben ik aan mijn opdracht begonnen. Ik moet 3 ontwerpen maken voor een poster voor het bier Boddingtons. Eigenlijk heel vies bier, maar op zich nog wel mooie kleuren om te gebruiken. Wat het uiteindelijk wordt, zal ik wel laten zien
Het hoofd van de designafdeling is wel jammer genoeg een Chinees en begrijpt mij heel moeilijk en ik hem ook, maar op zich kon hij er wel een paar Engelse woorden uitslagen.
Om half 5 ben ik naar huis gegaan en zag ik op tafel een briefje liggen dat het internet geïnstalleerd is en dat de poetsvrouw geweest is. Maar ze mag potverdorie wel de badkamer eens doen, en ze mag onze plastieken zakjes niet pikken!
P.S. de foto’s hieronder zijn van het appartement. En hieronder staat mijn adres (hoewel je beter geen brief stuurt, want er is geen sleutel van de brievenbus) en mijn Chinees gsmnummer.
Katrien Lauwers
guàn yīng yuán
xī qū
12 hào lóu
304 zhào dēng yú lù
Of in karakter
Katrien Lauwers
冠 英 园
西区
12 号楼
304 赵 登 雨路
Gsmnummer: +86 13671048193
Groetjes Katrien
foto's: http://s220.photobucket.com/albums/dd140/wapiti256/China/
Momenteel is het hier bijna 3 uur en ik zit hier op mijn appartement. Vanmorgen ben ik voor de eerste keer naar de les geweest (van 8 tot 10) en erna zou normaal gezien iemand me begeleiden naar de stage. Maar blijkbaar was die persoon er net niet en dus werd dit uitgesteld tot morgen en moest ik dus vandaag niet werken. Ik veronderstel wel dat de volgende dagen enorm druk gaan zijn, dus ik ga hier niet elke dag iets kunnen zetten. Schrijven misschien wel, maar posten op de blog zal minder zijn. We hebben na de eerste les ook al meteen huiswerk meegekregen. Ik vraag me wel af hoe we ooit aan dat eindwerk zullen kunnen beginnen. Eerst en vooral hebben we al internet nodig, dat er nog steeds niet is en ten tweede moeten we ook wel ergens tijd hebben. Maar momenteel hebben we nog wat last van de jetlag en is het nog moeilijk om hier onze draai te vinden en alles gewoon te worden. Als we alleen of met twee (ik en Elisa) op de metro staan of over straat lopen, worden we hier in de buurt (en eigenlijk overal) enorm hard bekeken. Het lijkt wel alsof ze nog nooit iets anders dan een chinees gezien hebben. Erg fijn is dit niet en het is dan ook moeilijk om soms iets te vragen. Daarnet bijvoorbeeld ging ik ergens op de metro staan en er ging een man spontaan ergens anders naartoe. Fijn dus.
Jaja, rare jongens die chinezen, maar bon we zitten hier 2 maanden vast dus we zullen er wel aan gewoon geraken. De bewaker hier aan het appartement mompelt ook af en toe is iets onverstaanbaar, maar misschien is het wel beter dat we die niet verstaan :D
Ik heb ook nog een beetje goed nieuws voor het verwarmingsprobleem (het is wel meer alleen voor mij). Gisteren had ik verteld dat ik als enige geen airco op de kamer heb, wat ik op zich geen probleem vond. Maar nu (op dit moment) zijn ze er eentje aan het installeren. En blijkbaar kan deze ook warme lucht blazen en kan ik dus mijn kamer een klein beetje beter verwarmen. Maar blijkbaar kan die van Elisa geen warme lucht blazen, wat wel een beetje balen is. Haar kamer is gelukkig wel dichter bij de living en kan ze dus wel gebruik maken van de grote blazer die daar staat. Ik snap toch niet goed wat die Chinezen met airco hebben, net Amerikanen.
Ondertussen zit ik hier kou te lijden, omdat er blijkbaar buiten ook iets geïnstalleerd moest worden en het raam staat daar wijd open. Ik zal sebiet de verwarming maar opzetten. Tussendoor heb ik hier ook de bazin van het appartement gezien en ze is wel vriendelijk tegen Dash, maar tegen mij wordt er al niet veel gezegd. Het valt hier echt zeer hard op dat ze meteen naar iemand zoeken dat Chinees kan praten. Gisteren in het restaurant kreeg Henry ook de rekening voorgeschoteld terwijl de Amerikaan (Brandon was het dus) ietsje beter Mandarijns kan. Vrij grappig dus. We hebben daar trouwens voor 40 RMB de man gegeten, wat ongeveer 4 à 5 euro is. Hoera voor het goedkope, maar lekkere eten!
Maar dus om wat meer over mijn dag te vertellen. De les viel al bij al nog mee. Blijkbaar zitten we in de beginnersles met 3. Ik, Elisa en Henry. Vrij grappig nog wel, ik wist dat ik al met Elisa ging zitten, maar Henry is er vandaag nog bijgekomen. We zitten wel al aan boek 2 omdat we toch wel al een paar van de basics onder de knie hebben. Onze leerkracht heet Zhuo Ma en spreekt toch nog een paar woorden Engels. Wat wel veel helpt want soms verstaan we ze niet. Het vinden van de Hutong school zelf was ook wel al een avontuur. Het metrostation gaat nog en de straat ook, maar dan kom je in een klein ministraatje uit waar je bij wijze van spreken opeens in iemand zijn tuin kan staan. Dat was bij ons dan ook meteen het geval. De dame in kwestie zei (met gebarentaal) dat 八 号 , of nummer 8, ergens anders was. Dus we gingen een beetje verder en dan zagen we daar een heel smal steegje (je kon er niet naast elkaar lopen) en als je daar doorloopt, kom je uiteindelijk aan nummer 8 en dus in de school. Allemaal heel klein en schattig dus, maar op zich nog wel deftige lokalen om les te geven. Na de les kregen we te horen van Yindra (een account manager daar) dat ze met Elisa mee naar haar werk ging en dat ik pas morgen moest gaan. Henry moest dan om 2u terugkomen om met nog iemand anders mee te gaan. Ik ben dan met Henry even mee naar zijn appartement gegaan waar we een rare Chinese omelet hebben gegeten (van een kraampje op straat gekocht en zo recht in een plastieken zakje meegekregen) en wat family guy gekeken. Dan ben ik naar huis gegaan en heb ik maar wat film gezien want alleen op stap gaan in Beijing vond ik nog iets te eng en ook nogal stom, Elisa zou toch dezelfde dingen willen zien, dus dan zou ik 2 keer gaan. ’s Avonds zijn we nog naar de winkel gegaan en naar de Mc donalds. We hadden hier echt zin in. Lang leve 麦当劳!
Dag 4: 工作 (werken)
Vandaag moest ik eindelijk gaan werken! Spannend! Bij Elisa is het een klein beetje tegengevallen, dus ik had een klein beetje schrik. Maar op zich, Elisa, komaan e! Het zal wel vlotten!
Vanmorgen hadden we eerst van 8 tot 10 les en erna stond Bridget (een account manager van Hutong school) me op te wachten. Elisa en Henry kregen eerst nog orientation van Naomi (iemand van de school), maar ik moest eigenlijk direct naar mijn stage. Ik hoop zo meteen de uitleg van Elisa te krijgen. We hebben ook een tshirt gekregen, die ik waarschijnlijk als pyjama zal gebruiken. Bedankt Hutong school!
Mijn stageplaats is wel een eindje met de metro, maar gisteren heb ik gehoord dat ik maar tot half 5 moet werken, dus op zich is het niet zo erg. Mijn lessen gingen dan ook verplaatst worden van ’s morgens naar ’s avonds, maar aangezien er niemand ’s avonds beginnerslessen volgt, krijg ik nu 2 keer per week privélessen. Hoera, meer tijd om andere dingen te doen. Het spijtige is wel dat ik nu lang alleen zit, want Elisa moet tot 7u werken.
Eenmaal op mijn werk aangekomen, heb ik eerst wat uitleg gekregen (het is een vrij klein kantoor waar we ongeveer met een man of 20 zitten. Iedereen op elkaar dus). Ik heb geen eigen bureau en moet gewoon zitten waar er plaats is, wat ik op zich niet heel erg vind. Ik had wel een beetje schrik dat er alleen maar chinezen gingen zijn, maar blijkbaar zit er ook een Zweed (die heel goed Engels en Chinees kan), een Belg (hoera Nederlands) en een Fransman. Ik heb een enorm lange lunchpauze van een uur en een half en tijdens die eerste, ben ik met Frederic (Zweed) en Bert (Belg) gaan lunchen. We zijn in een winkelcentrum een bagel gaan eten. Blijkbaar eten ze tijdens de lunch nogal graag westers. Na de lunch, ben ik aan mijn opdracht begonnen. Ik moet 3 ontwerpen maken voor een poster voor het bier Boddingtons. Eigenlijk heel vies bier, maar op zich nog wel mooie kleuren om te gebruiken. Wat het uiteindelijk wordt, zal ik wel laten zien
Het hoofd van de designafdeling is wel jammer genoeg een Chinees en begrijpt mij heel moeilijk en ik hem ook, maar op zich kon hij er wel een paar Engelse woorden uitslagen.
Om half 5 ben ik naar huis gegaan en zag ik op tafel een briefje liggen dat het internet geïnstalleerd is en dat de poetsvrouw geweest is. Maar ze mag potverdorie wel de badkamer eens doen, en ze mag onze plastieken zakjes niet pikken!
P.S. de foto’s hieronder zijn van het appartement. En hieronder staat mijn adres (hoewel je beter geen brief stuurt, want er is geen sleutel van de brievenbus) en mijn Chinees gsmnummer.
Katrien Lauwers
guàn yīng yuán
xī qū
12 hào lóu
304 zhào dēng yú lù
Of in karakter
Katrien Lauwers
冠 英 园
西区
12 号楼
304 赵 登 雨路
Gsmnummer: +86 13671048193
Groetjes Katrien
foto's: http://s220.photobucket.com/albums/dd140/wapiti256/China/
maandag 8 maart 2010
Dag 2: 一 个 雪碧
Hey iedereen,
Ik hoop dat we al internet hebben op het moment dat jullie dit lezen, maar ik vrees er een beetje voor. Het is nu zondagavond en morgen hebben onze eerste dag stage. We waren deze avond nogal laat bij Henry aanbeland dus ik kon geen blog meer posten. Dit ben ik dan ook op mijn laptop aan het schrijven. Vandaag hebben we nog een vrij drukke dag gehad. We hebben in ieder geval heel veel gewandeld. Deze ochtend hebben we eens goed uitgeslapen (nog maar tot een uur of 11) en dan ontbeten. Daarna stond Dash hier, we hadden hem gesmst omdat er nog een paar probleempjes waren met ons appartement. Zo rook de keuken gisteren enorm hard naar gas en is het hier binnen maar vrij koud. Voor het gas heeft hij alvast een oplossing gevonden, we moeten een andere boiler gebruiken, die van de ene badkamer. Probleem 1 dus opgelost, maar het tweede is al minder een probleem. Eerst en vooral, in elke kamer (buiten in de mijne) staat hier een airconditioning. Wij dachten, ja amaai hoe vreemd. Maar blijkbaar kunnen die dingen ook warme lucht blazen. Jammer genoeg heb ik wel geen airco dus blijft mijn kamer nogal frisjes, maar als we de grote airco in de living aanzetten en we zetten de deuren open, lukt het wel. We mogen ook maar maximum 2 airco’s tegelijkertijd opzetten, anders springt de plon van heel het gebouw. Plezant is anders.
Dash kon eigenlijk heel weinig aan de verwarming doen, hij zei dat het een verwarming over heel het gebouw is en dat ze al even problemen hebben, maar dat die misschien volgende week opgelost zullen zijn. Dusja nog even in de kou zitten.
Na het ontbijt is Henry hier binnengevallen en zijn we op stap gegaan. We wouden toch wel een het bekende Tian’an menplein zien, dus zijn we op de metro gestapt en naar daar gegaan. We zijn daar eerst in 1 of ander park beland, waar je een goeie 50 cent voor de inkom én een bloemenexpositie moest betalen. Uiteindelijk hebben we daar heel lang rondgelopen (zeer mooie gebouwen) en op het einde hebben we daar ergens een kleine serre gevonden met wat bloemen. Jaja dat was dus de bloemenexpositie. Niet erg indrukwekkend dus, maar wel mooie bloemen. Dan hebben we daar in het park ergens instant noedels gegeten (eindelijk binnen, want overdag is het hier maar -1 ofzo) en zijn we verder gegaan. En zonder het te weten (voor mij toch) stonden we al op het bekende plein, wat dus echt wel gigantisch is. Ik had niet eens door dat het 1 plein was en was nogal teleurgesteld als we onder de brug gingen. Maar blijkbaar hoorde het enorme stuk ervoor ook nog bij. We zijn dan volledige doorgelopen en op het einde kwamen we dan aan de verboden stad, die eigenlijk juist gesloten was. Dit is dus voor een ander keertje, ik had ook in mijn reisgids gelezen dat je er vrij veel tijd voor nodig hebt, en het was al half 5.
We zijn dan maar wat verder gestapt naar 王府井 oftewel Wangfujing. Dit is een heel grote winkelstraat, maar eigenlijk hebben we ook nog niet alles gezien. We zijn meteen een grote mall binnen gestapt omdat het echt wel heeeeel koud is. Hier hebben we wat rondgelopen en ons geërgerd aan winkelbedienden. Blijkbaar is het hier de gewoonte dat ze je begroeten (tot daar normaal) en dan als een hondje achter je aan lopen. Als je naar iets kijkt voor de prijs, komen ze het meteen van het rek halen en je maat vragen. Als je dan iets gekozen hebt, lopen ze er nog heel de tijd mee achter je aan tot je wilt gaan passen. Soms stellen ze ook dingen voor (ik wou bijvoorbeeld een roos rokje passen en zij stelde voor er een paars hemdje met vest boven te passen, niet dus!). Eenmaal in het pashokje, komen ze ongegeneerd binnen lopen om te kijken of het past of soms om ook nog andere dingen voor te stellen. Blijkbaar is dit hier normaal, maar wij worden er vrij lastig van, hoewel het vrij grappig was als we ze eens lieten doen :D
Hierna zijn we doorgegaan naar 西单 (Xidan). Hier was blijkbaar ook een heel grote shoppingmall die we ook eens moesten gezien hebben. We liepen even rond en we wouden oversteken (soms gebeurt dit ondergronds) en opeens kwamen we aan de mall uit. Het was daar enorm en enorm rommelig. Heel veel winkeltjes op eigenlijk niet zo grote oppervlakte en allemaal ondergronds. Vrij raar eigenlijk. Hier heb ik dan een koptelefoon met een microfoon gekocht (dus die willen skypen, maak een afspraak via mail) maar eigenlijk heb ik hier voor de rest nog niets gekocht buiten een kaart om te smsen en een metrokaart (jaja ik hou me in). Maar de ambetante winkelbedienden zijn ook al een grote reden dat ik niet blijf staan in de winkel.
Ondertussen hadden we afgesproken met Jonas, een andere student IMS van de KHM die hier al een dikke week zit. We gingen samen iets eten in 东直门 (Dongzhimen). Dit is de buurt waar Jonas op een appartement zit en waar Elisa en Henry hun stage doen. Ik zit wel een eindje verder. Ik zal dus elke dag lang onderweg zijn. Jonas had ook zijn Amerikaanse flatgenoot bij, waar de naam mij nu van ontsnapt. Die zit hier al sinds augustus en is sinds december intensief Chinees aan het leren. We gingen in een restaurant eten en het was wel heel lekker. We hebben een soort kip met walnoten gegeten en wat 烤鸭, geroosterde eend dus. Maar deze was eigenlijk niet zo heel lekker en er zaten nogal veel botten in. Het etentje was heel gezellig. We hebben goed gelachen en ik heb een avontuur beleefd met het toilet. Het was een soort wc in de grond. Dus je moest hurken, maar je kon wel gewoon doortrekken en er was toiletpapier. Ik ga ook de raad van de Amerikaan opvolgen en vanaf nu overal waar ik ga wat wcpapier meenemen, want blijkbaar zijn de openbare toiletten nog een groter avontuur.
Groetjes, Katrien
Ik hoop dat we al internet hebben op het moment dat jullie dit lezen, maar ik vrees er een beetje voor. Het is nu zondagavond en morgen hebben onze eerste dag stage. We waren deze avond nogal laat bij Henry aanbeland dus ik kon geen blog meer posten. Dit ben ik dan ook op mijn laptop aan het schrijven. Vandaag hebben we nog een vrij drukke dag gehad. We hebben in ieder geval heel veel gewandeld. Deze ochtend hebben we eens goed uitgeslapen (nog maar tot een uur of 11) en dan ontbeten. Daarna stond Dash hier, we hadden hem gesmst omdat er nog een paar probleempjes waren met ons appartement. Zo rook de keuken gisteren enorm hard naar gas en is het hier binnen maar vrij koud. Voor het gas heeft hij alvast een oplossing gevonden, we moeten een andere boiler gebruiken, die van de ene badkamer. Probleem 1 dus opgelost, maar het tweede is al minder een probleem. Eerst en vooral, in elke kamer (buiten in de mijne) staat hier een airconditioning. Wij dachten, ja amaai hoe vreemd. Maar blijkbaar kunnen die dingen ook warme lucht blazen. Jammer genoeg heb ik wel geen airco dus blijft mijn kamer nogal frisjes, maar als we de grote airco in de living aanzetten en we zetten de deuren open, lukt het wel. We mogen ook maar maximum 2 airco’s tegelijkertijd opzetten, anders springt de plon van heel het gebouw. Plezant is anders.
Dash kon eigenlijk heel weinig aan de verwarming doen, hij zei dat het een verwarming over heel het gebouw is en dat ze al even problemen hebben, maar dat die misschien volgende week opgelost zullen zijn. Dusja nog even in de kou zitten.
Na het ontbijt is Henry hier binnengevallen en zijn we op stap gegaan. We wouden toch wel een het bekende Tian’an menplein zien, dus zijn we op de metro gestapt en naar daar gegaan. We zijn daar eerst in 1 of ander park beland, waar je een goeie 50 cent voor de inkom én een bloemenexpositie moest betalen. Uiteindelijk hebben we daar heel lang rondgelopen (zeer mooie gebouwen) en op het einde hebben we daar ergens een kleine serre gevonden met wat bloemen. Jaja dat was dus de bloemenexpositie. Niet erg indrukwekkend dus, maar wel mooie bloemen. Dan hebben we daar in het park ergens instant noedels gegeten (eindelijk binnen, want overdag is het hier maar -1 ofzo) en zijn we verder gegaan. En zonder het te weten (voor mij toch) stonden we al op het bekende plein, wat dus echt wel gigantisch is. Ik had niet eens door dat het 1 plein was en was nogal teleurgesteld als we onder de brug gingen. Maar blijkbaar hoorde het enorme stuk ervoor ook nog bij. We zijn dan volledige doorgelopen en op het einde kwamen we dan aan de verboden stad, die eigenlijk juist gesloten was. Dit is dus voor een ander keertje, ik had ook in mijn reisgids gelezen dat je er vrij veel tijd voor nodig hebt, en het was al half 5.
We zijn dan maar wat verder gestapt naar 王府井 oftewel Wangfujing. Dit is een heel grote winkelstraat, maar eigenlijk hebben we ook nog niet alles gezien. We zijn meteen een grote mall binnen gestapt omdat het echt wel heeeeel koud is. Hier hebben we wat rondgelopen en ons geërgerd aan winkelbedienden. Blijkbaar is het hier de gewoonte dat ze je begroeten (tot daar normaal) en dan als een hondje achter je aan lopen. Als je naar iets kijkt voor de prijs, komen ze het meteen van het rek halen en je maat vragen. Als je dan iets gekozen hebt, lopen ze er nog heel de tijd mee achter je aan tot je wilt gaan passen. Soms stellen ze ook dingen voor (ik wou bijvoorbeeld een roos rokje passen en zij stelde voor er een paars hemdje met vest boven te passen, niet dus!). Eenmaal in het pashokje, komen ze ongegeneerd binnen lopen om te kijken of het past of soms om ook nog andere dingen voor te stellen. Blijkbaar is dit hier normaal, maar wij worden er vrij lastig van, hoewel het vrij grappig was als we ze eens lieten doen :D
Hierna zijn we doorgegaan naar 西单 (Xidan). Hier was blijkbaar ook een heel grote shoppingmall die we ook eens moesten gezien hebben. We liepen even rond en we wouden oversteken (soms gebeurt dit ondergronds) en opeens kwamen we aan de mall uit. Het was daar enorm en enorm rommelig. Heel veel winkeltjes op eigenlijk niet zo grote oppervlakte en allemaal ondergronds. Vrij raar eigenlijk. Hier heb ik dan een koptelefoon met een microfoon gekocht (dus die willen skypen, maak een afspraak via mail) maar eigenlijk heb ik hier voor de rest nog niets gekocht buiten een kaart om te smsen en een metrokaart (jaja ik hou me in). Maar de ambetante winkelbedienden zijn ook al een grote reden dat ik niet blijf staan in de winkel.
Ondertussen hadden we afgesproken met Jonas, een andere student IMS van de KHM die hier al een dikke week zit. We gingen samen iets eten in 东直门 (Dongzhimen). Dit is de buurt waar Jonas op een appartement zit en waar Elisa en Henry hun stage doen. Ik zit wel een eindje verder. Ik zal dus elke dag lang onderweg zijn. Jonas had ook zijn Amerikaanse flatgenoot bij, waar de naam mij nu van ontsnapt. Die zit hier al sinds augustus en is sinds december intensief Chinees aan het leren. We gingen in een restaurant eten en het was wel heel lekker. We hebben een soort kip met walnoten gegeten en wat 烤鸭, geroosterde eend dus. Maar deze was eigenlijk niet zo heel lekker en er zaten nogal veel botten in. Het etentje was heel gezellig. We hebben goed gelachen en ik heb een avontuur beleefd met het toilet. Het was een soort wc in de grond. Dus je moest hurken, maar je kon wel gewoon doortrekken en er was toiletpapier. Ik ga ook de raad van de Amerikaan opvolgen en vanaf nu overal waar ik ga wat wcpapier meenemen, want blijkbaar zijn de openbare toiletten nog een groter avontuur.
Groetjes, Katrien
zaterdag 6 maart 2010
Eerste dag in China
Dag iedereen!
Eerst en vooral wil ik zeggen dat ik nog geen internet op mijn eigen appartement heb en ik zit dus nu op een laptop van iemand anders. Dus het berichtje zal niet al te lang zijn. We zijn gisteren vroeg vertrokken, en heel laat aangekomen. Laat hier toch. Toen we in Beijing aankwamen was het hier 05.20u 's morgens. Op zich nog niet zoveel volk op de luchthaven, maar buiten toch wel al voldoende verkeer. We werden opgepikt door Dash (op z'n engels uitgesproken) die dan een taxi ging roepen om ons naar het appartement te brengen. Al gauw bleek dat we teveel koffers voor 1 taxi bijhadden, dus regelde Dash het zo dat er een lege taxi met alleen de koffers van Elisa achter ons aan reed. Niet echt geruststellend, maar uiteindelijk zijn we wel heelhuids met alle koffers op het appartement geraakt. We hebben hier een kamer gekozen, snel andere schoenen aangetrokken en dan heeft Dash ons een paar plaatsen laten zien. De dichtstbijzijnde supermarkt, bank en metrostation (dixie). In het metrostation hebben we dan meteen een metrokaart gekocht (20 eurocent per rit) en in een plaatselijk nachtwinkeltje dat eigenlijk ook overdag open was hebben we een simkaart gekocht. Het nummer zal ik een volgende keer wel eens posten samen met mijn adres, dat ondertussen ook veranderd is. Als jullie willen smsen, raad ik wel aan om gewoon op mijn belgisch nummer te smsen aangezien dat niets meer kost.
Ondertussen was het al half 9 geworden en moesten we van Dash nog langs de politie. Blijkbaar moeten mensen die niet in een hotel of dergelijke verblijven, hun tijdelijke verblijfplaats registreren bij de politie. Daar hebben we dan ook superlang binnen gezeten, aangezien de vriendelijke politieagente geen gewone letters kon lezen. Hierna zijn we naar het appartement gegaan en hebben we ons op de zetel gelegd en een filmpje gekeken. Van dat kijken kwam wel niet veel in huis, want we vielen allebei al snel in slaap. Na een tijdje kregen we toch een smsje van Henry (die eerst een paar uur had geslapen voor Dash kwam, de gelukzak) dat hij is ging komen. We zijn dan samen naar de supermarkt geweest en erna iets gaan eten in een winkelcentrum. Het was helemaal niet de bedoeling om daar terecht te komen, maarja ineens stonden we daar voor een H&M. We hebben dan ook bij de Kentucky fried chicken gegeten, dus van traditioneel chinees eten is nog niet veel in huis gekomen, hoewel het eten op het vliegtuig wel dicht in de buurt kwam.
Nu zitten we nog even bij Henry op het appartement en sebiet gaan we terug om wat te rusten en te slapen (op een zeer harde matras). De volgende keer zal ik foto's posten van het appartement, maar dit zal pas zijn als we zelf internet hebben. Dus tot binnen een dag of 3!
Groetjes, Katrien
Eerst en vooral wil ik zeggen dat ik nog geen internet op mijn eigen appartement heb en ik zit dus nu op een laptop van iemand anders. Dus het berichtje zal niet al te lang zijn. We zijn gisteren vroeg vertrokken, en heel laat aangekomen. Laat hier toch. Toen we in Beijing aankwamen was het hier 05.20u 's morgens. Op zich nog niet zoveel volk op de luchthaven, maar buiten toch wel al voldoende verkeer. We werden opgepikt door Dash (op z'n engels uitgesproken) die dan een taxi ging roepen om ons naar het appartement te brengen. Al gauw bleek dat we teveel koffers voor 1 taxi bijhadden, dus regelde Dash het zo dat er een lege taxi met alleen de koffers van Elisa achter ons aan reed. Niet echt geruststellend, maar uiteindelijk zijn we wel heelhuids met alle koffers op het appartement geraakt. We hebben hier een kamer gekozen, snel andere schoenen aangetrokken en dan heeft Dash ons een paar plaatsen laten zien. De dichtstbijzijnde supermarkt, bank en metrostation (dixie). In het metrostation hebben we dan meteen een metrokaart gekocht (20 eurocent per rit) en in een plaatselijk nachtwinkeltje dat eigenlijk ook overdag open was hebben we een simkaart gekocht. Het nummer zal ik een volgende keer wel eens posten samen met mijn adres, dat ondertussen ook veranderd is. Als jullie willen smsen, raad ik wel aan om gewoon op mijn belgisch nummer te smsen aangezien dat niets meer kost.
Ondertussen was het al half 9 geworden en moesten we van Dash nog langs de politie. Blijkbaar moeten mensen die niet in een hotel of dergelijke verblijven, hun tijdelijke verblijfplaats registreren bij de politie. Daar hebben we dan ook superlang binnen gezeten, aangezien de vriendelijke politieagente geen gewone letters kon lezen. Hierna zijn we naar het appartement gegaan en hebben we ons op de zetel gelegd en een filmpje gekeken. Van dat kijken kwam wel niet veel in huis, want we vielen allebei al snel in slaap. Na een tijdje kregen we toch een smsje van Henry (die eerst een paar uur had geslapen voor Dash kwam, de gelukzak) dat hij is ging komen. We zijn dan samen naar de supermarkt geweest en erna iets gaan eten in een winkelcentrum. Het was helemaal niet de bedoeling om daar terecht te komen, maarja ineens stonden we daar voor een H&M. We hebben dan ook bij de Kentucky fried chicken gegeten, dus van traditioneel chinees eten is nog niet veel in huis gekomen, hoewel het eten op het vliegtuig wel dicht in de buurt kwam.
Nu zitten we nog even bij Henry op het appartement en sebiet gaan we terug om wat te rusten en te slapen (op een zeer harde matras). De volgende keer zal ik foto's posten van het appartement, maar dit zal pas zijn als we zelf internet hebben. Dus tot binnen een dag of 3!
Groetjes, Katrien
Abonneren op:
Reacties (Atom)
