Dag mensen!
Hier Katrien vanuit het verre China met een update over het afgelopen weekend. Het was hier weer eens een druk weekend, waarin we eigenlijk niet veel voor school gewerkt hebben. Maar omdat dit eigenlijk ons laatste volledige weekend in Beijing was, moesten we er nog van profiteren.
Vrijdagavond hebben we eigenlijk niets speciaal meer gedaan, want we waren allebei nogal moe. Zaterdag zijn we er dan ingevlogen. We hebben eerst wat langer geslapen (want we hadden het nodig) en dan zijn we naar summer palace gegaan. Of het zomer paleis dus. Ik vond het hier eigenlijk best mooi, want het was toch eens wat anders dan we al gezien hebben. Ik vond alles hier nogal op elkaar lijken, maar dit was toch een beetje anders. Er was veel meer groen en er was een groot meer in het midden. Ja je moet er je geen klein paleisje bij voorstellen ma het zijn veel gebouwen en een groot park en een gigantisch meer. We waren nog aan het discussiëren of het een echt meer was, of dat het aangelegd was. We zijn er niet uitgeraakt. Het was zaterdag ook een uitzonderlijk goede dag. Het was een zalig weertje dus ik en Elisa hebben ons aan teenslippers gewaagd. Na summer palace hadden ik en Elisa nog geen zin om naar huis te gaan (in tegenstelling tot de rest) en wij zijn dan nog naar een park bij ons in de buurt geweest. Het black bamboo park. Het was een mooi park met wat vijvers en ook weer een klein pretparkje, maar het was meer een kermis. Je kon er ringen gooien en 1 van de dingen waar je moest over gooien was een mini kooitje met een mini konijntje er in. Een echt konijntje weliswaar. Ocharme die beestjes, ik vond het echt jammer. Wie weet hoe lang zaten die daar al.
Na het park zijn we dan toch maar naar huis gegaan, waar we even rustig hebben gezeten en dan zijn we gaan eten. 's Avonds zijn we dan nog een keertje weggegaan voor 1 of andere Koreaan zijn verjaardag. Het was wel eens fijn om nog eens uit te gaan. Eerst zijn we in de Nan jie bar geweest, waar we al een keertje geweest waren. Daarna zijn we naar een heel schrale club gegaan. Chocolate is een Russische club waar het vrij duur is voor hier en waar onder andere travestieten en dansende vrouwen in ondergoed onderdeel van het programma zijn. Vrij schraal dus, maar op zich wel enorm grappig om eens te zien. Het waren nog net geen strippers, maar ze kregen toch wel genoeg geld in hun onderbroek en bh gestoken. We zijn hier dan ook niet lang gebleven en dan zijn we naar huis gegaan.
Zondag hadden we onze wekker ook gezet, om nog even aan het eindwerk te werken. Na de middag zijn we naar de lama tempel gegaan. Dit was ook wel eens indrukwekkend om te zien, want hier stond een boeddha van maar liefst 21 meter hoog! That's one big boeddha. Ik denk echt wel dat ze het gebouw waar hij in stond er rond hebben gebouwd. Dus hier hebben we veel boeddha's gezien, maar ik heb er eigenlijk geen gefotografeerd (ik wist niet goed of het mocht en er waren overal mensen aan het bidden, dus ook uit respect). Dus overal waren er mensen voor de boeddha's aan het bidden en wierook aan het branden. Toen we weggingen roken we echt naar wierook. Ik had ook opgemerkt dat sommige standbeelden bijna volledig met doeken bedekt waren en ik heb ook ontdekt waarom. Er was ergens een galerij met kleinere beeldjes en die waren soms hetzelfde als de standbeelden die bedekt waren. Nu bleek dat die standbeelden vuile manieren aan het doen waren, dus waarschijnlijk hebben ze die dan afgedekt om niet te shockeren ofzo. Geen idee, maar ik vond het best grappig.
Na de lama tempel zijn we richting yashow gegaan. Ik heb hier is iets over verteld in 1 van mijn vorige blogs. Dit is een grote winkel met allemaal kleinere winkeltjes waar je dus enorm hard kan afbieden. We zijn dan in full speed onze souvenirs beginnen kopen, want we wisten niet echt wanneer we hier nog tijd voor gingen hebben. Ik heb alles gevonden en ik heb nog een grave fake rayban zonnebril gekocht. Het is een zwarte met een geel randje en hij is eigenlijk nog vrij groot. Maar toch graaf :D
Na yashow zijn we gaan eten (uitgehongerd en enorm moe, want afbieden met chinezen is echt vermoeiend), maar we kwamen buiten en we zagen dat het aan het regenen was. Dikke pech voor ons dus.
Verder wou ik nog even melden dat dit waarschijnlijk mijn laatste blogpost is. Volgende week gaan we een weekje op vakantie naar de Yunnan provincie en ik laat mijn laptop hier. Dus je zal een week niets van mij horen, wie mij echt dringend iets moet vertellen, mijn gsm is nog altijd beschikbaar! Waarschijnlijk zal ik nog wel mijn avonturen van in Yunnan op mijn blog zetten als ik al terug in België ben, maar momenteel is dit dus de voorlopig laatste post.
Op 8 mei ben ik terug thuis en ben ik 's avonds terug te vinden op mano mundo! Allen daarheen!
Groetjes en tot binnenkort
Katrien
dinsdag 27 april 2010
dinsdag 20 april 2010
De draak
Sorry! Ik ben zondag volledig vergeten om mijn blog nog aan te vullen. Maar geen nood, nu kunnen jullie gerust lezen wat we dit weekend nog gedaan hebben.
Na een vermoeiende week, hebben we op vrijdag gewoon eens niets gedaan. We zijn naar de pizzahut geweest en daarna zijn we naar huis gegaan, waar we een beetje vroeger zijn gaan slapen. De dag erna gingen we immers weer vroeg opstaan.
Op zaterdag zijn we dus vroeg opgestaan om een bus te nemen naar Long Qing Xia, oftewel Long Qing Gorge. Een grote canyon dus. En het is iets met een draak, ik denk dat ze denken dat die canyon door een draak is gemaakt of zoiets. Eenmaal daar, waren we wel serieus onder de indruk. Het was daar echt mooi. Allemaal grote bergen en in het midden een grote rivier (de foto's komen op mijn fotopagina). Het was wel heel jammer dat het enorm hard gemist was, het was ook enorm koud en de planten op de bergen die normaal groen zagen, waren nu nog dor en bruin. Maar het was nog altijd een zeer indrukwekkend zicht. We zijn dan met een bootje op de rivier gaan varen (heeeel koud) om dan ergens aan een ander station aan te meren. Hier heeft Henry zijn bungeejump gedaan, wat zeer grappig was om eens te zien. Ik durfde het niet en Elisa ook niet :)
Op dit stuk hebben we ook een berg beklommen naar 1 of ander pavilioen, maar daar aangekomen, zagen we dat het gewoon een dakje was met een ketting zodat je niet naar beneden kon vallen. We hadden hier wel een enorm mooi uitzicht en we hebben hier dan ook een foto genomen met onze flair om op te sturen en hopelijk komen we er is in.
Het was wel een grote berg dat we beklommen hebben, dus we waren wel een beetje uitgeput. We hebben dan krachten opgedaan door instant noedels te eten. Hierna zijn we dan terug naar het eerste station gevaren. We hebben daar zowieso nog andere dingen gezien, maar alles wel me nu niet te binnen schieten :)
Eenmaal terug in Beijing, ging Henry naar voetbal kijken in een Irish pub. We besloten om mee te gaan, want we hadden nog niets gepland die avond. Het was wel eens grappig om naar voetbal te kijken, zeker omdat het mij normaal niet interesseert. Maar het was Manchester United tegen Manchester City en daar kende ik wonder boven wonder wel wat spelers van. Toen we daar aankwamen zagen we dat het daar goed vol zat, maar ik en Elisa hebben toch een plaatsje aan de toog kunnen veroveren toen er net 2 vrouwen vertrokken.
Na de match (die spannend eindigde, doordat Manchester United nog een goal scoorde in de laatste 20 seconden) zijn we naar huis gegaan waar we genoten hebben van een goede nachtrust.
Opstaan op zondag was net iets minder. We hadden wel goed en lang geslapen, maar we hadden afgesproken om op deze dag voor school te werken. We hebben verdergewerkt aan ons eindwerk, erna hebben we chinees gedaan en daarna nog eens ethiek. Maar gelukkig is alles afgeraakt en zijn we met een gerust hart gaan slapen.
Vandaag ben ik na mijn werk gaan shoppen :D Ik had er echt even nood aan, dus ik heb rustig door een shoppingmall vlak bij Elisa haar werk rondgelopen. En ik heb heel toffe schoenen gekocht (voor wie benieuwd is, vraag maar). Elisa ben ik dan tussendoor ergens tegengekomen en dan hebben we samen nog iets gegeten. En nu zit ik in de zetel dit bericht te typen. Spannend e!
Nog 8 dagen werken se en die stage zit er al op. Daarna nog een “rustig” weekje vakantie en dan komen we weer terug naar België. Het is hier snel gegaan...
groetjes, Katrien
Na een vermoeiende week, hebben we op vrijdag gewoon eens niets gedaan. We zijn naar de pizzahut geweest en daarna zijn we naar huis gegaan, waar we een beetje vroeger zijn gaan slapen. De dag erna gingen we immers weer vroeg opstaan.
Op zaterdag zijn we dus vroeg opgestaan om een bus te nemen naar Long Qing Xia, oftewel Long Qing Gorge. Een grote canyon dus. En het is iets met een draak, ik denk dat ze denken dat die canyon door een draak is gemaakt of zoiets. Eenmaal daar, waren we wel serieus onder de indruk. Het was daar echt mooi. Allemaal grote bergen en in het midden een grote rivier (de foto's komen op mijn fotopagina). Het was wel heel jammer dat het enorm hard gemist was, het was ook enorm koud en de planten op de bergen die normaal groen zagen, waren nu nog dor en bruin. Maar het was nog altijd een zeer indrukwekkend zicht. We zijn dan met een bootje op de rivier gaan varen (heeeel koud) om dan ergens aan een ander station aan te meren. Hier heeft Henry zijn bungeejump gedaan, wat zeer grappig was om eens te zien. Ik durfde het niet en Elisa ook niet :)
Op dit stuk hebben we ook een berg beklommen naar 1 of ander pavilioen, maar daar aangekomen, zagen we dat het gewoon een dakje was met een ketting zodat je niet naar beneden kon vallen. We hadden hier wel een enorm mooi uitzicht en we hebben hier dan ook een foto genomen met onze flair om op te sturen en hopelijk komen we er is in.
Het was wel een grote berg dat we beklommen hebben, dus we waren wel een beetje uitgeput. We hebben dan krachten opgedaan door instant noedels te eten. Hierna zijn we dan terug naar het eerste station gevaren. We hebben daar zowieso nog andere dingen gezien, maar alles wel me nu niet te binnen schieten :)
Eenmaal terug in Beijing, ging Henry naar voetbal kijken in een Irish pub. We besloten om mee te gaan, want we hadden nog niets gepland die avond. Het was wel eens grappig om naar voetbal te kijken, zeker omdat het mij normaal niet interesseert. Maar het was Manchester United tegen Manchester City en daar kende ik wonder boven wonder wel wat spelers van. Toen we daar aankwamen zagen we dat het daar goed vol zat, maar ik en Elisa hebben toch een plaatsje aan de toog kunnen veroveren toen er net 2 vrouwen vertrokken.
Na de match (die spannend eindigde, doordat Manchester United nog een goal scoorde in de laatste 20 seconden) zijn we naar huis gegaan waar we genoten hebben van een goede nachtrust.
Opstaan op zondag was net iets minder. We hadden wel goed en lang geslapen, maar we hadden afgesproken om op deze dag voor school te werken. We hebben verdergewerkt aan ons eindwerk, erna hebben we chinees gedaan en daarna nog eens ethiek. Maar gelukkig is alles afgeraakt en zijn we met een gerust hart gaan slapen.
Vandaag ben ik na mijn werk gaan shoppen :D Ik had er echt even nood aan, dus ik heb rustig door een shoppingmall vlak bij Elisa haar werk rondgelopen. En ik heb heel toffe schoenen gekocht (voor wie benieuwd is, vraag maar). Elisa ben ik dan tussendoor ergens tegengekomen en dan hebben we samen nog iets gegeten. En nu zit ik in de zetel dit bericht te typen. Spannend e!
Nog 8 dagen werken se en die stage zit er al op. Daarna nog een “rustig” weekje vakantie en dan komen we weer terug naar België. Het is hier snel gegaan...
groetjes, Katrien
zaterdag 17 april 2010
Grote update!
Dag mensen, eerst en vooral sorry dat ik zolang niet gepost heb, maar het is hier echt druk geweest en soms heb je niet altijd evenveel zin om iets te typen.
Ik zal een verslagje schrijven van vorig weekend, een beetje over deze week en dan dit weekend tot nu toe. Maar het zal wel kort en bondig zijn, want ik lig nu in mijn bedje na een lange dag en ik wil graag slapen. Maar voor de trouwe lezers doen we wel eens een extra inspanning :)
Dus we beginnen met vorig weekend. Op vrijdag was het een welcome party van de school hier. Dus om de nieuwe mensen die eind maart en begin april zijn toegekomen, wat beter te leren kennen. Het was wel fijn om nog wat mensen te zien en er nog wat te leren kennen. Rond half 12 was het feest gedaan en zijn we (ik Elisa en de andere 2 flatgenotes) naar huis gegaan in de taxi. De dag erna moesten we immers vroeg opstaan om nog op uitstap te gaan. Henry is nog op de lappen gegaan en blijkbaar was het nog een zware avond. We hadden de dag erna om half 11 afgesproken aan het Tian'an menplein om de Verboden stad te gaan bezoeken. Dus het is zaterdag en we staan op Henry te wachten. Ondertussen zijn we al keiveel keer gefotografeerd, want blijkbaar komen er daar meer mensen die nog nooit een westerling gezien hebben. Vooral Elisa had succes met haar blond haar. Na een tijdje is Henry er nog steeds niet en opeens kregen we telefoon dat meneer nog in zijn bed lag, maar dat Jonas (die ook meeging) al naar hem gebeld had dat hij er al was. Uiteindelijk heeft Jonas dan ook ergens mijn telefoonnummer van vandaan gehaald en heeft hij mij gebeld. We zijn dan met z'n drieën naar de verboden stad gegaan. Eerst was er nog wat verwarring over het inkomticket, maar we hebben dan toch het juiste gekocht. De verboden stad zelf was heel indrukwekkend en echt groot. Er staan al foto's op mijn photobucket account. Het was ook heel goed weer, we hebben zelfs een terrasje gedaan. Na de verboden stad zijn we dan nog even naar Xidan gegaan (in het winkelcentrum) maar we hebben niet echt iets gekocht. Ondertussen waren we Henry ook al tegengekomen.
Zondag dan, zijn we eigenlijk niet buiten geweest. We hebben een dagje eindwerk gedaan. Op zich niet zo heel aangenaam, maar wel vrij noodzakelijk als we er nog door willen zijn. Morgen staat er trouwens weer eentje op het programma.
Deze week is er ook niet veel spectaculairs gebeurd. We hebben wel nog een vrij rustige week gehad, want we lagen eigenlijk altijd vrij vroeg (voor hier) in bed. Op donderdag hebben we ook eens een rustig avondje thuis gehad en hebben we de restjes van de dagen ervoor van op restaurant opgegeten. En we hadden nog veel te veel over. Elisa had voor mij ook van Dongzhimen een soort koffiekoekje meegebracht. Het was echt enorm lekker, ik hoop dat ze het nog eens meebrengt. Op mijn werk verloopt alles goed en ik heb genoeg te doen. Het zijn ook nog wel toffe opdrachten, ik heb af en toe wel eens mijn eigen inbreng en ik heb wel het gevoel dat ze snappen wat mijn stijl zowat is. Nog maar 2 weken en dan is die stage weeral afgelopen. Vreemd seg. Ik hoop wel dat er in mijn laatste week nog mensen gaan aanwezig zijn, want het is nu enorm druk met al de voorbereidingen voor de expo (ze bezorgen het bier voor het Belgisch pavilioen) en aangezien mijn stage eindigt op 30 april (de dag erna is de eerste dag van de expo), denk ik dat iedereen van marketing daar zal zijn. Ik zal het deze week in ieder geval eens vragen, want anders werk ik gewoon van thuis uit. Dan kan ik wat langer slapen (maar ik zie wel dat ik om 9u begin) en zolang ik hier internet heb, lukt dat allemaal.
Maar goed, ik ben nu eigenlijk echt wel moe, dus ik denk dat ik ga slapen en ik beloof dat ik morgen de avonturen van dit weekend nog zal posten :)
Groeten, Katrien
Ik zal een verslagje schrijven van vorig weekend, een beetje over deze week en dan dit weekend tot nu toe. Maar het zal wel kort en bondig zijn, want ik lig nu in mijn bedje na een lange dag en ik wil graag slapen. Maar voor de trouwe lezers doen we wel eens een extra inspanning :)
Dus we beginnen met vorig weekend. Op vrijdag was het een welcome party van de school hier. Dus om de nieuwe mensen die eind maart en begin april zijn toegekomen, wat beter te leren kennen. Het was wel fijn om nog wat mensen te zien en er nog wat te leren kennen. Rond half 12 was het feest gedaan en zijn we (ik Elisa en de andere 2 flatgenotes) naar huis gegaan in de taxi. De dag erna moesten we immers vroeg opstaan om nog op uitstap te gaan. Henry is nog op de lappen gegaan en blijkbaar was het nog een zware avond. We hadden de dag erna om half 11 afgesproken aan het Tian'an menplein om de Verboden stad te gaan bezoeken. Dus het is zaterdag en we staan op Henry te wachten. Ondertussen zijn we al keiveel keer gefotografeerd, want blijkbaar komen er daar meer mensen die nog nooit een westerling gezien hebben. Vooral Elisa had succes met haar blond haar. Na een tijdje is Henry er nog steeds niet en opeens kregen we telefoon dat meneer nog in zijn bed lag, maar dat Jonas (die ook meeging) al naar hem gebeld had dat hij er al was. Uiteindelijk heeft Jonas dan ook ergens mijn telefoonnummer van vandaan gehaald en heeft hij mij gebeld. We zijn dan met z'n drieën naar de verboden stad gegaan. Eerst was er nog wat verwarring over het inkomticket, maar we hebben dan toch het juiste gekocht. De verboden stad zelf was heel indrukwekkend en echt groot. Er staan al foto's op mijn photobucket account. Het was ook heel goed weer, we hebben zelfs een terrasje gedaan. Na de verboden stad zijn we dan nog even naar Xidan gegaan (in het winkelcentrum) maar we hebben niet echt iets gekocht. Ondertussen waren we Henry ook al tegengekomen.
Zondag dan, zijn we eigenlijk niet buiten geweest. We hebben een dagje eindwerk gedaan. Op zich niet zo heel aangenaam, maar wel vrij noodzakelijk als we er nog door willen zijn. Morgen staat er trouwens weer eentje op het programma.
Deze week is er ook niet veel spectaculairs gebeurd. We hebben wel nog een vrij rustige week gehad, want we lagen eigenlijk altijd vrij vroeg (voor hier) in bed. Op donderdag hebben we ook eens een rustig avondje thuis gehad en hebben we de restjes van de dagen ervoor van op restaurant opgegeten. En we hadden nog veel te veel over. Elisa had voor mij ook van Dongzhimen een soort koffiekoekje meegebracht. Het was echt enorm lekker, ik hoop dat ze het nog eens meebrengt. Op mijn werk verloopt alles goed en ik heb genoeg te doen. Het zijn ook nog wel toffe opdrachten, ik heb af en toe wel eens mijn eigen inbreng en ik heb wel het gevoel dat ze snappen wat mijn stijl zowat is. Nog maar 2 weken en dan is die stage weeral afgelopen. Vreemd seg. Ik hoop wel dat er in mijn laatste week nog mensen gaan aanwezig zijn, want het is nu enorm druk met al de voorbereidingen voor de expo (ze bezorgen het bier voor het Belgisch pavilioen) en aangezien mijn stage eindigt op 30 april (de dag erna is de eerste dag van de expo), denk ik dat iedereen van marketing daar zal zijn. Ik zal het deze week in ieder geval eens vragen, want anders werk ik gewoon van thuis uit. Dan kan ik wat langer slapen (maar ik zie wel dat ik om 9u begin) en zolang ik hier internet heb, lukt dat allemaal.
Maar goed, ik ben nu eigenlijk echt wel moe, dus ik denk dat ik ga slapen en ik beloof dat ik morgen de avonturen van dit weekend nog zal posten :)
Groeten, Katrien
woensdag 7 april 2010
Vrolijk pasen!
Dus eerst en vooral aan iedereen een vrolijk pasen gewenst, ook al vieren ze dat hier niet echt. Ik had wel gisteren verlof, maar het was voor een andere feestdag en geen paasmaandag. Dat extra dagje verlof was wel heel leuk natuurlijk en deze hebben we dan ook goed gebruikt. Maar eerst ga ik over vrijdag vertellen. Vrijdagavond zijn we gaan eten met 2 collega's van Henry. Dit waren Claire en Jane. We zijn chinees gaan eten uit het zuiden van China (de naam ontsnapt mij even). Jonas (ook van Mechelen) is ook nog meegegaan. Tijdens het eten kreeg Elisa een bericht van haar mama dat ze naar het appartement had gebeld en dat er een vreemd meisje had opgenomen. Blijkbaar was er eindelijk 1 van de nieuwe flatgenoten gearriveerd. Na het eten (we hebben daar heel lang gezeten) zijn we nog iets gaan drinken bij Henry in de buurt. Het was in een straatje met allemaal kleine winkeltjes en cafetjes. Het café waar wij zaten had toevallig ook Belgisch bier. Jaja, geïmporteerd door mijn bedrijf. Hier zag ik ook wat voorbeelden van het soort posters dat ik nu moet maken, ik ben wel iets totaal anders aan het doen, maar dit is wel de bedoeling waarschijnlijk. Elisa en ik zijn op tijd naar huis gegaan want de dag erna gingen we naar Tianjin.
Eenmaal thuis, hebben we nog een briefje geschreven voor onze nieuwe flatgenote (die al sliep) want we dachten dat ze 's morgens waarschijnlijk nog zou slapen als wij vertrokken. Maar we stonden op (veel te vroeg) en daar was onze flatgenote. Ze heet Christina en komt uit Canada. Jaja, spannend nieuwe mensen.
We zijn dan met de trein naar Tianjin gegaan. Dit is een stad een beetje verder van Beijing en ook ongeveer een keer of 4 kleiner. We zaten eerst 2 uur op een trein: iedereen opeengepropt en er stonden zelfs mensen recht. Maar er waren ook bedden en ik heb mij daar dan maar opgelegd (3 boven elkaar!). Na een vermoeiende treinreis (goed gedut natuurlijk) kwamen we aan in Tianjin. Hier hebben we eerst iets gegeten en dan zijn we erop uit getrokken. We hebben eigenlijk een uur en een half of zelfs 2 uur gewoon rondgelopen, zonder te weten waar we naartoe gingen of waar we waren. Op zich nog wel fijn, al zijn we echt niets interessant tegengekomen. Wel enorm veel banken, en een huis waar veel beelden stonden en mozaïeken waren gemaakt met theekopjes en -bordjes. Uiteindelijk hebben we dan toch maar ergens een kaart gekocht en zijn we op zoek gegaan naar de grootste toren van China. We zagen hem al in de verte, maar we wisten natuurlijk niet hoe je er naartoe ging. Uiteindelijk zijn we er geraakt en zagen we dat het een enorm lelijk ding is. Gewoon een blok beton met vanboven wat raampjes en een grote piek erboven op. Maar goed we hebben het ding dan toch maar gezien. Vlakbij de toren was er een waterpark. Ik had dit de dag ervoor opgezocht en ik dacht jeej waterpark, maar uiteindelijk bleek dat het een gewoon park was met veel vijvers. Ze mogen de naam dan wel eens veranderen. Maar dus we komen daar aan en blijkt dat er ook een pretpark is. We hebben daar dan eens rondgelopen (niet met een algemene toegangsprijs, maar per attractie) en uiteindelijk zijn we in het reuzenrad gegaan. Ik had ergens gelezen dat dit het vierde grootste was, maar we vonden het nogal teleurstellend. Nu ik het opnieuw bekijk, zie ik dat er nog een reuzenrad is in Tianjin en dat dit gewoon een attractie was van het pretpark. Jammer dus, want nu hebben we dat andere reuzenrad wel gemist en dit was veel groter. Maar we hebben toch een mooi uitzicht gehad over het waterpark. Hierna hebben we een taxi gepakt naar 1 of andere winkelstraat, waar we in de starbucks iets voor te drinken gekocht hebben. Ik ben zelf geen koffiedrinker, maar ben ondertussen wel verliefd geworden op de vanilla cream frappachino. We hebben wat rondgelopen in de winkelstraat en in de shoppingmalls (ik had een mooi kleedje gezien, ze hadden het niet meer in mijn maat, maar ondertussen heb ik het al ergens anders gekocht) en hierna zijn we naar Italian town gegaan. Het is een soort little Italy, maar dan veel kleiner en eigenlijk hadden ze er niet alleen italiaanse restaurants. Hier hebben we dan een veel te dure, maar wel lekkere pizza gegeten. Tussendoor hebben we daar ook een koppeltje gezien die foto's waren aan het nemen voor hun huwelijk. Een grappig detail is wel dat zowel de bruid als de bruidegom in het roze gekleed waren. Claire vertelde me de dag erna (toen we weer een koppel zagen, dit keer de bruidegom in het zwart en de bruid in het rood) dat een rood trouwkleed geluk brengt voor een huwelijk en roze is voor een tweede huwelijk. Dit weten we dan ook weeral.
Ondertussen waren onze ideeën voor iets te doen al op en we hadden natuurlijk tickets geboekt voor de laatste trein terug naar Beijing. We hebben dan nog wat rondgelopen, maar uiteindelijk waren we het echt beu en zijn we dan maar wat in het station gaan zitten. We waren dan ook serieus moe en zijn gaan slapen van zodra we thuis kwamen. We hadden gelukkig deze keer de snelle trein geboekt (een half uurtje, en hij reed gemiddeld 350 km per uur) dus we waren vrij snel thuis.
We waren trouwens vrijdag uitgenodigd door Claire om zondag naar the temple of heaven te gaan. Dus dit hebben we dan ook gedaan op zondag. Zaterdag is trouwens onze 2e flatgenote toegekomen. Ze heet Hailey en komt uit Korea. Haar koreaanse naam weet ik wel maar ik kan hem niet uitspreken dus zeker niet schrijven.
Maar terug naar de tempel. Het was wel eens mooi om te zien, er liepen trouwens heel veel mensen rond in het park rond de tempel. Het was de eerste dag met goed weer en het was echt warm, dus er waren veel mensen op straat. Hier hebben we nog een paar grappige dingen gezien, zoals een hele grote groep mensen die allemaal hetzelfde dansje waren aan het doen, zelfs de mannen. En nog een andere groep die gewoon aan het dansen waren. Er waren ook mensen die zongen, spelletjes speelden enz. Het was wel eens fijn om al dat volk te zien en wat ze deden als het goed weer is. Na the temple of heaven zijn we dan op zoek gegaan naar iets om te eten. Uiteindelijk zijn we dan ergens bij Henry in de buurt terecht gekomen en we zijn qiaozi gaan eten. Dit zijn dumplings. Hierna zijn we in het straatje terecht gekomen waar we vrijdag iets waren gaan drinken. Nu waren alles winkeltjes wel open en hebben we hier even rondgelopen. Maar uiteindelijk waren we vrij moe en zijn we terug naar het appartement gegaan om eventjes te rusten. We waren trouwens met een groepje. Ik, Elisa, Claire, Henry en onze 2 nieuwe flatgenotes. Het was wel eens fijn om ze een beetje beter te leren kennen. Zo zijn we te weten gekomen dat ze allebei veel ouder zijn dat da ze eruit zien. Maar goed, 's avonds zijn we dan nog met z'n allen (buiten Claire) iets gaan drinken in hetzelfde cafétje waar we vrijdag al waren geweest. Voordat we iets gingen drinken heb ik nog ergens churros gekocht. Jawel de lekkere snack van uit Spanje. Waarschijnlijk zijn ze wel niet zo lekker als in Spanje, maar ze waren toch echt goed. Met wat warme chocolade erbij. Jaja, het smaakte mij.
Maandag hadden we afgesproken met Claire om te gaan basketballen. Ja, ik sport ook wel eens :D
Maar Henry had met Claire een weddenschap afgesloten. Als hij won, ging Claire komen werken in mannenkleren en als Claire won, ging Henry roze dragen. Henry had blijkbaar niet op Claire haar basketbalvrienden gerekend. Ze waren heel goed, maar uiteindelijk hebben we maar met 1 punt verloren. Dus vandaag heeft Henry een knalroze polo van tommy hilfiger aan. Fake weliswaar, maar toch grappig genoeg.
Maandag hebben we voor de rest niet veel meer gedaan, want we waren vrij moe van het drukke weekend. En dinsdag was het terug werkendag.
Jaja, die drukke weekends hier. Foto's volgen nog!
Groetjes, Katrien
Eenmaal thuis, hebben we nog een briefje geschreven voor onze nieuwe flatgenote (die al sliep) want we dachten dat ze 's morgens waarschijnlijk nog zou slapen als wij vertrokken. Maar we stonden op (veel te vroeg) en daar was onze flatgenote. Ze heet Christina en komt uit Canada. Jaja, spannend nieuwe mensen.
We zijn dan met de trein naar Tianjin gegaan. Dit is een stad een beetje verder van Beijing en ook ongeveer een keer of 4 kleiner. We zaten eerst 2 uur op een trein: iedereen opeengepropt en er stonden zelfs mensen recht. Maar er waren ook bedden en ik heb mij daar dan maar opgelegd (3 boven elkaar!). Na een vermoeiende treinreis (goed gedut natuurlijk) kwamen we aan in Tianjin. Hier hebben we eerst iets gegeten en dan zijn we erop uit getrokken. We hebben eigenlijk een uur en een half of zelfs 2 uur gewoon rondgelopen, zonder te weten waar we naartoe gingen of waar we waren. Op zich nog wel fijn, al zijn we echt niets interessant tegengekomen. Wel enorm veel banken, en een huis waar veel beelden stonden en mozaïeken waren gemaakt met theekopjes en -bordjes. Uiteindelijk hebben we dan toch maar ergens een kaart gekocht en zijn we op zoek gegaan naar de grootste toren van China. We zagen hem al in de verte, maar we wisten natuurlijk niet hoe je er naartoe ging. Uiteindelijk zijn we er geraakt en zagen we dat het een enorm lelijk ding is. Gewoon een blok beton met vanboven wat raampjes en een grote piek erboven op. Maar goed we hebben het ding dan toch maar gezien. Vlakbij de toren was er een waterpark. Ik had dit de dag ervoor opgezocht en ik dacht jeej waterpark, maar uiteindelijk bleek dat het een gewoon park was met veel vijvers. Ze mogen de naam dan wel eens veranderen. Maar dus we komen daar aan en blijkt dat er ook een pretpark is. We hebben daar dan eens rondgelopen (niet met een algemene toegangsprijs, maar per attractie) en uiteindelijk zijn we in het reuzenrad gegaan. Ik had ergens gelezen dat dit het vierde grootste was, maar we vonden het nogal teleurstellend. Nu ik het opnieuw bekijk, zie ik dat er nog een reuzenrad is in Tianjin en dat dit gewoon een attractie was van het pretpark. Jammer dus, want nu hebben we dat andere reuzenrad wel gemist en dit was veel groter. Maar we hebben toch een mooi uitzicht gehad over het waterpark. Hierna hebben we een taxi gepakt naar 1 of andere winkelstraat, waar we in de starbucks iets voor te drinken gekocht hebben. Ik ben zelf geen koffiedrinker, maar ben ondertussen wel verliefd geworden op de vanilla cream frappachino. We hebben wat rondgelopen in de winkelstraat en in de shoppingmalls (ik had een mooi kleedje gezien, ze hadden het niet meer in mijn maat, maar ondertussen heb ik het al ergens anders gekocht) en hierna zijn we naar Italian town gegaan. Het is een soort little Italy, maar dan veel kleiner en eigenlijk hadden ze er niet alleen italiaanse restaurants. Hier hebben we dan een veel te dure, maar wel lekkere pizza gegeten. Tussendoor hebben we daar ook een koppeltje gezien die foto's waren aan het nemen voor hun huwelijk. Een grappig detail is wel dat zowel de bruid als de bruidegom in het roze gekleed waren. Claire vertelde me de dag erna (toen we weer een koppel zagen, dit keer de bruidegom in het zwart en de bruid in het rood) dat een rood trouwkleed geluk brengt voor een huwelijk en roze is voor een tweede huwelijk. Dit weten we dan ook weeral.
Ondertussen waren onze ideeën voor iets te doen al op en we hadden natuurlijk tickets geboekt voor de laatste trein terug naar Beijing. We hebben dan nog wat rondgelopen, maar uiteindelijk waren we het echt beu en zijn we dan maar wat in het station gaan zitten. We waren dan ook serieus moe en zijn gaan slapen van zodra we thuis kwamen. We hadden gelukkig deze keer de snelle trein geboekt (een half uurtje, en hij reed gemiddeld 350 km per uur) dus we waren vrij snel thuis.
We waren trouwens vrijdag uitgenodigd door Claire om zondag naar the temple of heaven te gaan. Dus dit hebben we dan ook gedaan op zondag. Zaterdag is trouwens onze 2e flatgenote toegekomen. Ze heet Hailey en komt uit Korea. Haar koreaanse naam weet ik wel maar ik kan hem niet uitspreken dus zeker niet schrijven.
Maar terug naar de tempel. Het was wel eens mooi om te zien, er liepen trouwens heel veel mensen rond in het park rond de tempel. Het was de eerste dag met goed weer en het was echt warm, dus er waren veel mensen op straat. Hier hebben we nog een paar grappige dingen gezien, zoals een hele grote groep mensen die allemaal hetzelfde dansje waren aan het doen, zelfs de mannen. En nog een andere groep die gewoon aan het dansen waren. Er waren ook mensen die zongen, spelletjes speelden enz. Het was wel eens fijn om al dat volk te zien en wat ze deden als het goed weer is. Na the temple of heaven zijn we dan op zoek gegaan naar iets om te eten. Uiteindelijk zijn we dan ergens bij Henry in de buurt terecht gekomen en we zijn qiaozi gaan eten. Dit zijn dumplings. Hierna zijn we in het straatje terecht gekomen waar we vrijdag iets waren gaan drinken. Nu waren alles winkeltjes wel open en hebben we hier even rondgelopen. Maar uiteindelijk waren we vrij moe en zijn we terug naar het appartement gegaan om eventjes te rusten. We waren trouwens met een groepje. Ik, Elisa, Claire, Henry en onze 2 nieuwe flatgenotes. Het was wel eens fijn om ze een beetje beter te leren kennen. Zo zijn we te weten gekomen dat ze allebei veel ouder zijn dat da ze eruit zien. Maar goed, 's avonds zijn we dan nog met z'n allen (buiten Claire) iets gaan drinken in hetzelfde cafétje waar we vrijdag al waren geweest. Voordat we iets gingen drinken heb ik nog ergens churros gekocht. Jawel de lekkere snack van uit Spanje. Waarschijnlijk zijn ze wel niet zo lekker als in Spanje, maar ze waren toch echt goed. Met wat warme chocolade erbij. Jaja, het smaakte mij.
Maandag hadden we afgesproken met Claire om te gaan basketballen. Ja, ik sport ook wel eens :D
Maar Henry had met Claire een weddenschap afgesloten. Als hij won, ging Claire komen werken in mannenkleren en als Claire won, ging Henry roze dragen. Henry had blijkbaar niet op Claire haar basketbalvrienden gerekend. Ze waren heel goed, maar uiteindelijk hebben we maar met 1 punt verloren. Dus vandaag heeft Henry een knalroze polo van tommy hilfiger aan. Fake weliswaar, maar toch grappig genoeg.
Maandag hebben we voor de rest niet veel meer gedaan, want we waren vrij moe van het drukke weekend. En dinsdag was het terug werkendag.
Jaja, die drukke weekends hier. Foto's volgen nog!
Groetjes, Katrien
zondag 28 maart 2010
Levende en dode dieren.
Dag iedereen, weer even een kleine update over wat we dit weekend gedaan hebben. Vrijdagavond hebben we eigenlijk niet veel meer gedaan. Ik had tot 8 uur les en derna zijn we gaan eten. Henry smste nog om half 11 dat ze ergens naar een bar gingen gaan, maar dan moesten we ons haasten en we hadden daar totaal geen zin in, dus zijn we gewoon thuis gebleven. Ik en Elisa hebben dan een film gekeken. De geweldige blockbuster (viel wel mee dus) Zack and Miri make a porno. Afgezien van de pornoscènes (wel gelukkig niet expliciet), viel de film nog wel mee, maar er zat weinig verhaal in.
We hebben zaterdag goed lang geslapen en rond 10 voor 1 stond Henry aan onze deur voor weer een geweldig avontuur. Elisa had de dag ervoor mijn reisgids van Beijing uitgespit en de dingen die we misschien nog willen doen, even opgeschreven. Hier hebben we dan iets uitgepikt en we zijn dan naar de zoo gegaan. Dit is maar 2 haltes van ons verwijderd, dus lang waren we niet onderweg. Daar aangekomen, hadden we ineens door dat de zoo toch vrij groot was. De inkom kostte (samen met het pandadeel) 1, 5 euro. Het aquarium kostte 6 euro, maar dit hebben we niet gedaan. Ik ga wel misschien is een keertje alleen zal teruggaan om dit eens te doen, want ik denk dat er orka's zitten. Hier in de zoo hebben we eigenlijk heel veel dieren gezien (sommige die bij ons in de zoo niet zitten), maar sommige kooien waren in vrij erbarmelijke omstandigheden. Zo had je de afdeling van de “big cats” en dit waren eigenlijk gewoon kleine kooien, met niets in en die echt te klein waren voor de grote leeuwen, tijgers en poema's die er in zaten. Op zich wel indrukwekkende beestjes, maar ik vond het echt jammer dat ze in zo'n klein kotje zaten. We waren wel op voorhand gewaarschuwd dat de verblijven er zo gingen uitzien, maar als je dan het pandaverblijf bekijkt. Die zitten dan echt in luxe vergeleken met die leeuwen of sommige grote amfibieën. Maar goed, op zich was de dierentuin wel heel plezant. Alleen een beetje jammer van het aquarium, maar zoals ik al gezegd heb, ga ik daar misschien nog wel eens naartoe en kan ik mijn schetsboek is een keertje meenemen. Ik heb trouwens nog wat foto's op mijn photobucket gezet, de link zal ik hieronder nog een keertje posten. Er staat een foto bij van een schildpad met een vrij ranzige lange nek. Het is een heel wazige foto, maar het beest gaf mij echt de kriebels (geen goeie kriebels) dus ik moest er toch een foto van hebben. De pinguins was trouwens nog eens extra betalen! Schandalig seg, dat stond niet op de ingang en ze kosten nog potverdorie meer dan de panda's.
Na de dierentuin zijn we gaan eten en hierna zijn we naar een eetmarkt op het einde van Wangfujing gegaan. Dat is die grote winkelstraat weer. Hier hadden ze vrij veel dingen, maar aan elk kraampje zo wat hetzelfde. En ze hadden er alles op een stokje. Gewoon rundsvlees, maar ook scampi's, inktvis en zelfs een volledige slang (met kop), kakkerlakken en ook schorpioen. Sprinkhanen hebben we ook ergens gezien. Henry heeft hier dan 3 schorpioenen op een stokje gekocht en dan ook opgegeten. Elisa heeft fried icecream gekocht, waar ik dan eens van geproefd heb. De schorpioen zei me niet veel :D
Na het marktje, hebben we daar nog een ander marktje ontdekt waar ze ook wat chinese rommel hadden. Ik wou daar zo'n kat kopen met een bewegende arm (zowieso dat je dat kent) maar ze hadden alleen maar gouden en ik wil heel graag een witte. Ik had daar dan wel ergens een witte gevonden, maar dan bleek dat ze vanachter ook goud was en ik vond ze echt niet meer mooi dan. Ik had ze wel kunnen kopen voor 2 euro (en ze was nog vrij groot) maar ik wil liever echt een volledige witte. Dus op zoek naar de kat met de bewegende arm.
Ik hou jullie hier zeker van op de hoogte, het souvenirshoppen gaat door!
Hierna zijn we met de metro naar huis gegaan en omdat we eigenlijk al een volledige dag aan het wandelen waren (een kilometer of 10) waren we heel moe en dan hebben we maar een film gezien (Confessions of a shopaholic) die al veel toffer was als de vorige (ik leefde echt mee met het personage) en dan zijn we uiteindelijk gaan slapen.
Vandaag dan, zijn we niet echt vroeg opgestaan, daar gaan de goeie voornemens. Maar dan zijn we wel aan ons chinees huiswerk begonnen. Hierna zijn we dan ook maar aan het eindwerk wat beginnen werken. Het deed eens goed om op het gemak neer te zitten en eens wat minder te doen, maar dan kwamen we buiten en zagen we dat het heel warm was. Op zich wel jammer dan dat we al een hele dag binnen zaten, maar ja dat werk moet ook wel gebeuren. We zijn dan naar de supermarkt gegaan (vier volle zakken voor 20 euro!) en daarna gaan eten. Het weekend vloog weer voorbij...
再见, Katrien
foto's: http://s220.photobucket.com/albums/dd140/wapiti256/China/
We hebben zaterdag goed lang geslapen en rond 10 voor 1 stond Henry aan onze deur voor weer een geweldig avontuur. Elisa had de dag ervoor mijn reisgids van Beijing uitgespit en de dingen die we misschien nog willen doen, even opgeschreven. Hier hebben we dan iets uitgepikt en we zijn dan naar de zoo gegaan. Dit is maar 2 haltes van ons verwijderd, dus lang waren we niet onderweg. Daar aangekomen, hadden we ineens door dat de zoo toch vrij groot was. De inkom kostte (samen met het pandadeel) 1, 5 euro. Het aquarium kostte 6 euro, maar dit hebben we niet gedaan. Ik ga wel misschien is een keertje alleen zal teruggaan om dit eens te doen, want ik denk dat er orka's zitten. Hier in de zoo hebben we eigenlijk heel veel dieren gezien (sommige die bij ons in de zoo niet zitten), maar sommige kooien waren in vrij erbarmelijke omstandigheden. Zo had je de afdeling van de “big cats” en dit waren eigenlijk gewoon kleine kooien, met niets in en die echt te klein waren voor de grote leeuwen, tijgers en poema's die er in zaten. Op zich wel indrukwekkende beestjes, maar ik vond het echt jammer dat ze in zo'n klein kotje zaten. We waren wel op voorhand gewaarschuwd dat de verblijven er zo gingen uitzien, maar als je dan het pandaverblijf bekijkt. Die zitten dan echt in luxe vergeleken met die leeuwen of sommige grote amfibieën. Maar goed, op zich was de dierentuin wel heel plezant. Alleen een beetje jammer van het aquarium, maar zoals ik al gezegd heb, ga ik daar misschien nog wel eens naartoe en kan ik mijn schetsboek is een keertje meenemen. Ik heb trouwens nog wat foto's op mijn photobucket gezet, de link zal ik hieronder nog een keertje posten. Er staat een foto bij van een schildpad met een vrij ranzige lange nek. Het is een heel wazige foto, maar het beest gaf mij echt de kriebels (geen goeie kriebels) dus ik moest er toch een foto van hebben. De pinguins was trouwens nog eens extra betalen! Schandalig seg, dat stond niet op de ingang en ze kosten nog potverdorie meer dan de panda's.
Na de dierentuin zijn we gaan eten en hierna zijn we naar een eetmarkt op het einde van Wangfujing gegaan. Dat is die grote winkelstraat weer. Hier hadden ze vrij veel dingen, maar aan elk kraampje zo wat hetzelfde. En ze hadden er alles op een stokje. Gewoon rundsvlees, maar ook scampi's, inktvis en zelfs een volledige slang (met kop), kakkerlakken en ook schorpioen. Sprinkhanen hebben we ook ergens gezien. Henry heeft hier dan 3 schorpioenen op een stokje gekocht en dan ook opgegeten. Elisa heeft fried icecream gekocht, waar ik dan eens van geproefd heb. De schorpioen zei me niet veel :D
Na het marktje, hebben we daar nog een ander marktje ontdekt waar ze ook wat chinese rommel hadden. Ik wou daar zo'n kat kopen met een bewegende arm (zowieso dat je dat kent) maar ze hadden alleen maar gouden en ik wil heel graag een witte. Ik had daar dan wel ergens een witte gevonden, maar dan bleek dat ze vanachter ook goud was en ik vond ze echt niet meer mooi dan. Ik had ze wel kunnen kopen voor 2 euro (en ze was nog vrij groot) maar ik wil liever echt een volledige witte. Dus op zoek naar de kat met de bewegende arm.
Ik hou jullie hier zeker van op de hoogte, het souvenirshoppen gaat door!
Hierna zijn we met de metro naar huis gegaan en omdat we eigenlijk al een volledige dag aan het wandelen waren (een kilometer of 10) waren we heel moe en dan hebben we maar een film gezien (Confessions of a shopaholic) die al veel toffer was als de vorige (ik leefde echt mee met het personage) en dan zijn we uiteindelijk gaan slapen.
Vandaag dan, zijn we niet echt vroeg opgestaan, daar gaan de goeie voornemens. Maar dan zijn we wel aan ons chinees huiswerk begonnen. Hierna zijn we dan ook maar aan het eindwerk wat beginnen werken. Het deed eens goed om op het gemak neer te zitten en eens wat minder te doen, maar dan kwamen we buiten en zagen we dat het heel warm was. Op zich wel jammer dan dat we al een hele dag binnen zaten, maar ja dat werk moet ook wel gebeuren. We zijn dan naar de supermarkt gegaan (vier volle zakken voor 20 euro!) en daarna gaan eten. Het weekend vloog weer voorbij...
再见, Katrien
foto's: http://s220.photobucket.com/albums/dd140/wapiti256/China/
maandag 22 maart 2010
Weekend
Dag iedereen!
Na een depressief bericht van gisteren, nu toch een beetje een leuker bericht. Ik wou maar wat vertellen over het weekend enzo. Vrijdag hebben we eigenlijk niets speciaal gedaan. Eerst gingen we weg, maar uiteindelijk ging er niet veel volk mee en is er niks van in huis gekomen, hoewel Henry toch nog weg is geweest en ons veel te laat iets heeft laten weten. Foei! Zaterdag was het vroeg opstaan. Om 8u moesten we op school staan, om naar de Simatai great wall te gaan. Dat is dus gewoon een stuk van de chinese muur. Op de muur staat er om de zoveel meter een watchtower en op het stuk dat we zijn gaan bezoeken stonder er 35. Uiteindelijk hebben wij er 12 gedaan denkik. Wel veel stappen en trappen doen en soms niet altijd even veilig, maar uiteindelijk zijn we toch terug beneden geraakt. Zaterdag was er hier ook een zandstorm, waardoor de lucht hier geel zag en als je diep inademde, je een kilo zand meehad. Maar toen we aan de muur aankwamen (na een 2-tal uur rijden) was de lucht terug normaal. Het was hier wel enorm koud omdat het in de bergen is en er was ook veel wind. Op een bepaald moment werd het echt moeilijk om verder te gaan, omdat we bijna van de muur vlogen. Het heeft ook op een bepaald moment gesneeuwd. Maar dus het was wel eens indrukwekkend om te zien en later deze week komen er foto's. Momenteel wacht ik nog tot mijn laptop gemaakt is.
Wat trouwens normaal gezien morgen is, dus hoera, dan is dat toch al opgelost. Ik ga morgen wel nog serieus mogen zoeken en prutsen met alle software, maar ik zal mijn best doen he.
Na de muur zijn we met z'n allen gaan eten (we waren met een man of 25 denkik) en dan terug op de bus en naar huis. 's Avonds hadden we dan afgesproken om samen iets te doen. Wij dachten dat we met een man of 5 gingen zijn, maar uiteindelijk bleek dat we met een man of 15 waren. Net iets teveel dus. Eerst zijn we naar een bar gegaan waar er een duitse avond aan de gang was. Er was gratis bier van 10 tot 11, maar de muziek was ook duits en eigenlijk was het daar echt slecht. Na dat het bier op was, zijn we dan naar club zazou gegaan, een franse club. Hier was het nog wel tof, maar de muziek was ons ding niet. Muziek goed voor 5 minuten, maar daarna graag iets anders :)
Uiteindelijk zijn we dan ook weggegaan en naar blu bar gegaan, maar dit was nog erger. De muziek was hier wel deftig, maar echt weinig sfeer en een donker kot. Heel ongezellig dus. Dus iedereen terug naar buiten en na een kwartier discussiëren, zijn ik, Elisa, Henry en zijn Nederlandse flatgenoot naar huis gegaan. We waren het een klein beetje beu om van hier naar ginder te gaan en altijd te lanterfanten. Op zich wel heel jammer, maar hopelijk wordt volgende week leuker :)
Zaterdagnacht heb ik dan ook gemerkt dat mijn laptop kapot was en daardoor heb ik vrij slecht geslapen, wat wel jammer was natuurlijk. Zondag heb ik dan wat heen en weer gebeld om iets te kunnen regelen en uiteindelijk heeft iemand van school mij een nummer van een reparateur gegeven. Daar ben ik vandaag mijn laptop naartoe gaan brengen en hij brengt hem morgen terug. Hopelijk volledig in orde. Er zal dan ook windows 7 op staan dus hoera :D
Maar dit wil zeggen dat ik morgen dus nog steeds niet kan gaan werken...Op zich niet zoooo heel erg, maar ik wil niet ontslagen worden...
Verder wou ik ook nog even melden dat Elisa vorige week succesvol haar eerste brief heeft ontvangen! Dus vanaf nu kan iedereen briefjes sturen :)
Ik weet niet of ik kaartjes of brieven kan terugsturen, want ik snap het chinese postsysteem niet zo goed, maar mag ik niet gewoon terugmailen? :D
Als je iets wil sturen, mijn adres staat in 1 van de vorige berichten. In gewone letters komt het dus aan, je hoeft het zelfs niet in karakters te schrijven!
Tot de volgende keer, hopelijk op mijn laptop!
groetjes, Katrien
Na een depressief bericht van gisteren, nu toch een beetje een leuker bericht. Ik wou maar wat vertellen over het weekend enzo. Vrijdag hebben we eigenlijk niets speciaal gedaan. Eerst gingen we weg, maar uiteindelijk ging er niet veel volk mee en is er niks van in huis gekomen, hoewel Henry toch nog weg is geweest en ons veel te laat iets heeft laten weten. Foei! Zaterdag was het vroeg opstaan. Om 8u moesten we op school staan, om naar de Simatai great wall te gaan. Dat is dus gewoon een stuk van de chinese muur. Op de muur staat er om de zoveel meter een watchtower en op het stuk dat we zijn gaan bezoeken stonder er 35. Uiteindelijk hebben wij er 12 gedaan denkik. Wel veel stappen en trappen doen en soms niet altijd even veilig, maar uiteindelijk zijn we toch terug beneden geraakt. Zaterdag was er hier ook een zandstorm, waardoor de lucht hier geel zag en als je diep inademde, je een kilo zand meehad. Maar toen we aan de muur aankwamen (na een 2-tal uur rijden) was de lucht terug normaal. Het was hier wel enorm koud omdat het in de bergen is en er was ook veel wind. Op een bepaald moment werd het echt moeilijk om verder te gaan, omdat we bijna van de muur vlogen. Het heeft ook op een bepaald moment gesneeuwd. Maar dus het was wel eens indrukwekkend om te zien en later deze week komen er foto's. Momenteel wacht ik nog tot mijn laptop gemaakt is.
Wat trouwens normaal gezien morgen is, dus hoera, dan is dat toch al opgelost. Ik ga morgen wel nog serieus mogen zoeken en prutsen met alle software, maar ik zal mijn best doen he.
Na de muur zijn we met z'n allen gaan eten (we waren met een man of 25 denkik) en dan terug op de bus en naar huis. 's Avonds hadden we dan afgesproken om samen iets te doen. Wij dachten dat we met een man of 5 gingen zijn, maar uiteindelijk bleek dat we met een man of 15 waren. Net iets teveel dus. Eerst zijn we naar een bar gegaan waar er een duitse avond aan de gang was. Er was gratis bier van 10 tot 11, maar de muziek was ook duits en eigenlijk was het daar echt slecht. Na dat het bier op was, zijn we dan naar club zazou gegaan, een franse club. Hier was het nog wel tof, maar de muziek was ons ding niet. Muziek goed voor 5 minuten, maar daarna graag iets anders :)
Uiteindelijk zijn we dan ook weggegaan en naar blu bar gegaan, maar dit was nog erger. De muziek was hier wel deftig, maar echt weinig sfeer en een donker kot. Heel ongezellig dus. Dus iedereen terug naar buiten en na een kwartier discussiëren, zijn ik, Elisa, Henry en zijn Nederlandse flatgenoot naar huis gegaan. We waren het een klein beetje beu om van hier naar ginder te gaan en altijd te lanterfanten. Op zich wel heel jammer, maar hopelijk wordt volgende week leuker :)
Zaterdagnacht heb ik dan ook gemerkt dat mijn laptop kapot was en daardoor heb ik vrij slecht geslapen, wat wel jammer was natuurlijk. Zondag heb ik dan wat heen en weer gebeld om iets te kunnen regelen en uiteindelijk heeft iemand van school mij een nummer van een reparateur gegeven. Daar ben ik vandaag mijn laptop naartoe gaan brengen en hij brengt hem morgen terug. Hopelijk volledig in orde. Er zal dan ook windows 7 op staan dus hoera :D
Maar dit wil zeggen dat ik morgen dus nog steeds niet kan gaan werken...Op zich niet zoooo heel erg, maar ik wil niet ontslagen worden...
Verder wou ik ook nog even melden dat Elisa vorige week succesvol haar eerste brief heeft ontvangen! Dus vanaf nu kan iedereen briefjes sturen :)
Ik weet niet of ik kaartjes of brieven kan terugsturen, want ik snap het chinese postsysteem niet zo goed, maar mag ik niet gewoon terugmailen? :D
Als je iets wil sturen, mijn adres staat in 1 van de vorige berichten. In gewone letters komt het dus aan, je hoeft het zelfs niet in karakters te schrijven!
Tot de volgende keer, hopelijk op mijn laptop!
groetjes, Katrien
zaterdag 20 maart 2010
Slecht nieuws...
Even een kort blogbericht met vrij slecht nieuws. Daarnet heeft mijn laptop het officieel begeven. Hij kan windows voor 1 of andere reden niet meer opstarten. Waarschijnlijk weer 1 of ander virus, maar zelfs met een dure en goede virusscanner krijg ik dat dus nog binnen. Ik ga hem morgen proberen in de computerwinkel binnen te doen, maar ik baal wel enorm hard. Ik heb de laptop nodig voor mijn werk en ik kan eigenlijk niet gaan werken als ik geen laptop heb aangezien ze daar geen computers op overshot hebben en al zeker niet met de programma's die ik nodig heb. Verder hoop ik ook dat ik niet al mijn bestanden kwijt ben, maar gelukkig heb ik vorige week nog even een back-up gemaakt. Als je mij wil contacteren, is het dus best om even te smsen (naar mijn gewoon nummer) en dan laat ik wel iets weten of gebruik ik elisa haar computer.
Ik hoop gewoon dat het snel gemaakt is, dat het te maken is toch al zeker en dat ze mij op mijn werk zullen begrijpen. Want ik kan hier echt absoluut niets aan doen...
En nu wil ik echt gewoon thuis zitten...
groetjes, een teneergeslagen Katrien
Ik hoop gewoon dat het snel gemaakt is, dat het te maken is toch al zeker en dat ze mij op mijn werk zullen begrijpen. Want ik kan hier echt absoluut niets aan doen...
En nu wil ik echt gewoon thuis zitten...
groetjes, een teneergeslagen Katrien
woensdag 17 maart 2010
Gewoon even tussendoor
Dag allemaal! Ik had even tijd, dus waarom niet even een kort berichtje. Het is nu woensdagavond en ik kom net uit de geweldige douche. Niet dus, het is een kleine douchekop en af en toe komt er tussen het warme water ineens een straal ijskoud water. Hoera, als het nu nog wat warmer in de badkamer was, zou het nog meevallen.
Maar goed, genoeg gezaagd over de badkamer. Vanochtend heb ik nog iets leuk ontdekt in het appartement. Allez ja leuk, grappig vooral. In 1 van de kamers die leeg staan, is er een grote spiegel (nee dit is het nieuwtje niet), maar blijkbaar is dit eigenlijk een schuifdeur en is er daarachter nog een soort kast. Daar heb ik een strijkplank ontdekt (hoera!) maar er is wel nergens een strijkijzer te bespeuren… Gekreukte kleren dan maar.
Ik ben trouwens op mijn werk al een hele week aan hetzelfde aan het werken. Ik moet flesjes en glazen van bepaalde biermerken in vectortekeningen zetten. Dus ik krijg een foto en daar moet ik in illustrator een tekening van maken. Ik wil ze wel gerust eens laten zien, dus die geïnteresseerd is, stuur een mailtje en ik zal eens iets doormailen. Ondertussen ben ik wel de glazen en de flesjes al beu gezien, maar ja bon. Het duurt trouwens ook enorm lang om van 1 iets een tekening te maken. Aangezien ik daar nogal perfectionistisch in ben en het feit dat er een beetje schaduw enz in moet zitten. Maar gisteren heb ik ontdekt dat de glazen van de verschillende Krieksmaken, hetzelfde zijn. Dus heb ik gecopy – paste en de kleuren aangepast. Dit betekende dus al wat minder werk. Maar wie al die logo’s heeft uitgevonden, zal ik toch wel is aanspreken! Zo ingewikkeld!
Gisteren was het trouwens een feestje dat gesponsord werd door mijn bedrijf. Allez feest, meer een receptie. Maar er was dus gratis drank à volonté en ik heb daar dan ook eventjes van genoten. Al moest ik wel op tijd vertrekken, want ik zat weet ik veel waar (waar het dichtstbijzijnde metrostation een kwartier stappen was) en ik had les om half 7. Eenmaal thuis, kreeg ik een bericht van mijn leerkracht dat ze een half uur later ging zijn. Ja geweldig, daarom ben ik dus vroeger doorgegaan. Hierdoor had ik wel ietsje meer tijd om mijn huiswerk nog af te maken. Maar dit nam niet weg dat er nog fouten in stonden. Kan ik niet weten dat je bij bepaalde werkwoorden geen 了 mag gebruiken he.
Verder wou ik nog laten weten dat het eindelijk is gelukt om eens iets voor mezelf te kopen! Ik ben gisteren en vandaag tijdens mijn lunchpauze naar “The place” geweest. Dit is een vrij groot (ongeveer de helft van de winkels in Wijnegem) shoppingcenter vlakbij mijn werk. Het is wel heel groot in oppervlakte (er is een enorm overdekt plein in het midden, heel hoog overdekt) maar op zich zijn er niet heeel veel winkels. Ik heb een kleedje in de zara en in de vero moda gekocht en een geweldige riem met een grote strik. Joepie, ik ben weeral tevreden. En ja op zich heb je die winkels thuis ook, maar ze hebben hier wel andere dingen als in België. In de vero moda werd ik trouwens achtervolgd door een winkelbediende (zie 1 van de vorige berichten), maar ik heb ze eens laten begaan en je wordt echt op je wenken bediend. Ze deed zelfs mijn riem voor me aan en stelde dingen voor (waar maar 1 goed ding bij zat). Op zich nog wel grappig dus. Dit weekend gaan we naar yashou (ik denk dat je het zo schrijft), een grote shoppingmall waar je enorm hard kunt afbieden. Alles is daar wel nep, maar toch een paar dvd’s voor 1 euro of een paar schoenen voor 8. Dat kan niet slecht zijn.
Tot de volgende keer, Katrien
Maar goed, genoeg gezaagd over de badkamer. Vanochtend heb ik nog iets leuk ontdekt in het appartement. Allez ja leuk, grappig vooral. In 1 van de kamers die leeg staan, is er een grote spiegel (nee dit is het nieuwtje niet), maar blijkbaar is dit eigenlijk een schuifdeur en is er daarachter nog een soort kast. Daar heb ik een strijkplank ontdekt (hoera!) maar er is wel nergens een strijkijzer te bespeuren… Gekreukte kleren dan maar.
Ik ben trouwens op mijn werk al een hele week aan hetzelfde aan het werken. Ik moet flesjes en glazen van bepaalde biermerken in vectortekeningen zetten. Dus ik krijg een foto en daar moet ik in illustrator een tekening van maken. Ik wil ze wel gerust eens laten zien, dus die geïnteresseerd is, stuur een mailtje en ik zal eens iets doormailen. Ondertussen ben ik wel de glazen en de flesjes al beu gezien, maar ja bon. Het duurt trouwens ook enorm lang om van 1 iets een tekening te maken. Aangezien ik daar nogal perfectionistisch in ben en het feit dat er een beetje schaduw enz in moet zitten. Maar gisteren heb ik ontdekt dat de glazen van de verschillende Krieksmaken, hetzelfde zijn. Dus heb ik gecopy – paste en de kleuren aangepast. Dit betekende dus al wat minder werk. Maar wie al die logo’s heeft uitgevonden, zal ik toch wel is aanspreken! Zo ingewikkeld!
Gisteren was het trouwens een feestje dat gesponsord werd door mijn bedrijf. Allez feest, meer een receptie. Maar er was dus gratis drank à volonté en ik heb daar dan ook eventjes van genoten. Al moest ik wel op tijd vertrekken, want ik zat weet ik veel waar (waar het dichtstbijzijnde metrostation een kwartier stappen was) en ik had les om half 7. Eenmaal thuis, kreeg ik een bericht van mijn leerkracht dat ze een half uur later ging zijn. Ja geweldig, daarom ben ik dus vroeger doorgegaan. Hierdoor had ik wel ietsje meer tijd om mijn huiswerk nog af te maken. Maar dit nam niet weg dat er nog fouten in stonden. Kan ik niet weten dat je bij bepaalde werkwoorden geen 了 mag gebruiken he.
Verder wou ik nog laten weten dat het eindelijk is gelukt om eens iets voor mezelf te kopen! Ik ben gisteren en vandaag tijdens mijn lunchpauze naar “The place” geweest. Dit is een vrij groot (ongeveer de helft van de winkels in Wijnegem) shoppingcenter vlakbij mijn werk. Het is wel heel groot in oppervlakte (er is een enorm overdekt plein in het midden, heel hoog overdekt) maar op zich zijn er niet heeel veel winkels. Ik heb een kleedje in de zara en in de vero moda gekocht en een geweldige riem met een grote strik. Joepie, ik ben weeral tevreden. En ja op zich heb je die winkels thuis ook, maar ze hebben hier wel andere dingen als in België. In de vero moda werd ik trouwens achtervolgd door een winkelbediende (zie 1 van de vorige berichten), maar ik heb ze eens laten begaan en je wordt echt op je wenken bediend. Ze deed zelfs mijn riem voor me aan en stelde dingen voor (waar maar 1 goed ding bij zat). Op zich nog wel grappig dus. Dit weekend gaan we naar yashou (ik denk dat je het zo schrijft), een grote shoppingmall waar je enorm hard kunt afbieden. Alles is daar wel nep, maar toch een paar dvd’s voor 1 euro of een paar schoenen voor 8. Dat kan niet slecht zijn.
Tot de volgende keer, Katrien
zaterdag 13 maart 2010
Weekend
Dag iedereen!
Het is hier nu zaterdagnacht 01.53u, dus eigenlijk al een klein beetje zondagochtend en ik wou nog een klein berichtje schrijven voor ik ging slapen. Vandaag hebben we een beetje de toerist uitgehangen. Eerst en vooral hebben we eens goed uitgeslapen, want dit was wel nodig na een zware eerste week. Rond 20 na 11 kregen we bericht van Henry dat hij ongeveer 20 minuten later bij ons zou staan (aangezien hij mij wakker belde, heeft het nog wel even geduurd eer we echt vertrokken waren). We zijn dan maar vertrokken richting het olympisch dorp, maar eerst en vooral zijn we ergens gestopt. We zijn af de metro gestapt ergens buiten het centrum en hier was het e-plaza. Waar er verschillende grote shoppingmalls waren met alleen maar elektronica. Op zich nog wel interessant, als ze er dvd's en cd's hadden gehad. Voor de gemiddelde nerd, altijd plezant, maar wij vonden er niet zoveel aan. Elisa heeft wel een mooie webcam gekocht voor 10 euro, dus nu kunnen jullie haar ook zien :D
Hierna zijn we dus naar het olympisch dorp afgezakt. Henry zei dat er daar vroeger allemaal Hutongs (een soort sloppenwijken) waren, maar dat die allemaal afgebroken werden om plaats te maken voor het olympisch dorp. Wel heel jammer vond ik, want ik vraag me echt af waar al die mensen dan naartoe zijn gegaan. En op zich hadden ze het ook wat kleiner kunnen aanpakken. Het vogelnest is echt heel groot (vanbuiten toch) en de watercube was ook wel spectaculair. Maar de enorme boulevard voor de stadions was eigenlijk niet echt nodig. We wouden ook wachten tot het donkerder werd zodat we de mooie lichtjes van de watercube konden zien, maar uiteindelijk is er niets gebeurd. Het was heel de tijd koppig donkerblauw, en we hebben 3 roze vakjes gezien. Voor de mensen die het niet begrijpen, google watercube maar een keer en je zal me meteen begrijpen! Ondertussen was er al een chinees aan ons komen vragen om mee op de foto te gaan, wat we dan ook maar gedaan hebben, maar het blijft vreemd. Er liepen ook heel veel mensen veel rommel te verkopen, zoals lelijke vliegers. Soms duwden ze die vlieger bijna in de handen van de kindjes en als het kind het dan aannam, dan moest de ouder wel betalen. Jaja opdringerige mensen he.
Hierna zijn we gaan eten en hebben we nog chinees geleerd en een film gezien. Of ja meer in slaap gevallen.
Tot de volgende keer!
Het is hier nu zaterdagnacht 01.53u, dus eigenlijk al een klein beetje zondagochtend en ik wou nog een klein berichtje schrijven voor ik ging slapen. Vandaag hebben we een beetje de toerist uitgehangen. Eerst en vooral hebben we eens goed uitgeslapen, want dit was wel nodig na een zware eerste week. Rond 20 na 11 kregen we bericht van Henry dat hij ongeveer 20 minuten later bij ons zou staan (aangezien hij mij wakker belde, heeft het nog wel even geduurd eer we echt vertrokken waren). We zijn dan maar vertrokken richting het olympisch dorp, maar eerst en vooral zijn we ergens gestopt. We zijn af de metro gestapt ergens buiten het centrum en hier was het e-plaza. Waar er verschillende grote shoppingmalls waren met alleen maar elektronica. Op zich nog wel interessant, als ze er dvd's en cd's hadden gehad. Voor de gemiddelde nerd, altijd plezant, maar wij vonden er niet zoveel aan. Elisa heeft wel een mooie webcam gekocht voor 10 euro, dus nu kunnen jullie haar ook zien :D
Hierna zijn we dus naar het olympisch dorp afgezakt. Henry zei dat er daar vroeger allemaal Hutongs (een soort sloppenwijken) waren, maar dat die allemaal afgebroken werden om plaats te maken voor het olympisch dorp. Wel heel jammer vond ik, want ik vraag me echt af waar al die mensen dan naartoe zijn gegaan. En op zich hadden ze het ook wat kleiner kunnen aanpakken. Het vogelnest is echt heel groot (vanbuiten toch) en de watercube was ook wel spectaculair. Maar de enorme boulevard voor de stadions was eigenlijk niet echt nodig. We wouden ook wachten tot het donkerder werd zodat we de mooie lichtjes van de watercube konden zien, maar uiteindelijk is er niets gebeurd. Het was heel de tijd koppig donkerblauw, en we hebben 3 roze vakjes gezien. Voor de mensen die het niet begrijpen, google watercube maar een keer en je zal me meteen begrijpen! Ondertussen was er al een chinees aan ons komen vragen om mee op de foto te gaan, wat we dan ook maar gedaan hebben, maar het blijft vreemd. Er liepen ook heel veel mensen veel rommel te verkopen, zoals lelijke vliegers. Soms duwden ze die vlieger bijna in de handen van de kindjes en als het kind het dan aannam, dan moest de ouder wel betalen. Jaja opdringerige mensen he.
Hierna zijn we gaan eten en hebben we nog chinees geleerd en een film gezien. Of ja meer in slaap gevallen.
Tot de volgende keer!
dinsdag 9 maart 2010
Dag 3 en 4
Dag 3: 空调 (airconditioning)
Momenteel is het hier bijna 3 uur en ik zit hier op mijn appartement. Vanmorgen ben ik voor de eerste keer naar de les geweest (van 8 tot 10) en erna zou normaal gezien iemand me begeleiden naar de stage. Maar blijkbaar was die persoon er net niet en dus werd dit uitgesteld tot morgen en moest ik dus vandaag niet werken. Ik veronderstel wel dat de volgende dagen enorm druk gaan zijn, dus ik ga hier niet elke dag iets kunnen zetten. Schrijven misschien wel, maar posten op de blog zal minder zijn. We hebben na de eerste les ook al meteen huiswerk meegekregen. Ik vraag me wel af hoe we ooit aan dat eindwerk zullen kunnen beginnen. Eerst en vooral hebben we al internet nodig, dat er nog steeds niet is en ten tweede moeten we ook wel ergens tijd hebben. Maar momenteel hebben we nog wat last van de jetlag en is het nog moeilijk om hier onze draai te vinden en alles gewoon te worden. Als we alleen of met twee (ik en Elisa) op de metro staan of over straat lopen, worden we hier in de buurt (en eigenlijk overal) enorm hard bekeken. Het lijkt wel alsof ze nog nooit iets anders dan een chinees gezien hebben. Erg fijn is dit niet en het is dan ook moeilijk om soms iets te vragen. Daarnet bijvoorbeeld ging ik ergens op de metro staan en er ging een man spontaan ergens anders naartoe. Fijn dus.
Jaja, rare jongens die chinezen, maar bon we zitten hier 2 maanden vast dus we zullen er wel aan gewoon geraken. De bewaker hier aan het appartement mompelt ook af en toe is iets onverstaanbaar, maar misschien is het wel beter dat we die niet verstaan :D
Ik heb ook nog een beetje goed nieuws voor het verwarmingsprobleem (het is wel meer alleen voor mij). Gisteren had ik verteld dat ik als enige geen airco op de kamer heb, wat ik op zich geen probleem vond. Maar nu (op dit moment) zijn ze er eentje aan het installeren. En blijkbaar kan deze ook warme lucht blazen en kan ik dus mijn kamer een klein beetje beter verwarmen. Maar blijkbaar kan die van Elisa geen warme lucht blazen, wat wel een beetje balen is. Haar kamer is gelukkig wel dichter bij de living en kan ze dus wel gebruik maken van de grote blazer die daar staat. Ik snap toch niet goed wat die Chinezen met airco hebben, net Amerikanen.
Ondertussen zit ik hier kou te lijden, omdat er blijkbaar buiten ook iets geïnstalleerd moest worden en het raam staat daar wijd open. Ik zal sebiet de verwarming maar opzetten. Tussendoor heb ik hier ook de bazin van het appartement gezien en ze is wel vriendelijk tegen Dash, maar tegen mij wordt er al niet veel gezegd. Het valt hier echt zeer hard op dat ze meteen naar iemand zoeken dat Chinees kan praten. Gisteren in het restaurant kreeg Henry ook de rekening voorgeschoteld terwijl de Amerikaan (Brandon was het dus) ietsje beter Mandarijns kan. Vrij grappig dus. We hebben daar trouwens voor 40 RMB de man gegeten, wat ongeveer 4 à 5 euro is. Hoera voor het goedkope, maar lekkere eten!
Maar dus om wat meer over mijn dag te vertellen. De les viel al bij al nog mee. Blijkbaar zitten we in de beginnersles met 3. Ik, Elisa en Henry. Vrij grappig nog wel, ik wist dat ik al met Elisa ging zitten, maar Henry is er vandaag nog bijgekomen. We zitten wel al aan boek 2 omdat we toch wel al een paar van de basics onder de knie hebben. Onze leerkracht heet Zhuo Ma en spreekt toch nog een paar woorden Engels. Wat wel veel helpt want soms verstaan we ze niet. Het vinden van de Hutong school zelf was ook wel al een avontuur. Het metrostation gaat nog en de straat ook, maar dan kom je in een klein ministraatje uit waar je bij wijze van spreken opeens in iemand zijn tuin kan staan. Dat was bij ons dan ook meteen het geval. De dame in kwestie zei (met gebarentaal) dat 八 号 , of nummer 8, ergens anders was. Dus we gingen een beetje verder en dan zagen we daar een heel smal steegje (je kon er niet naast elkaar lopen) en als je daar doorloopt, kom je uiteindelijk aan nummer 8 en dus in de school. Allemaal heel klein en schattig dus, maar op zich nog wel deftige lokalen om les te geven. Na de les kregen we te horen van Yindra (een account manager daar) dat ze met Elisa mee naar haar werk ging en dat ik pas morgen moest gaan. Henry moest dan om 2u terugkomen om met nog iemand anders mee te gaan. Ik ben dan met Henry even mee naar zijn appartement gegaan waar we een rare Chinese omelet hebben gegeten (van een kraampje op straat gekocht en zo recht in een plastieken zakje meegekregen) en wat family guy gekeken. Dan ben ik naar huis gegaan en heb ik maar wat film gezien want alleen op stap gaan in Beijing vond ik nog iets te eng en ook nogal stom, Elisa zou toch dezelfde dingen willen zien, dus dan zou ik 2 keer gaan. ’s Avonds zijn we nog naar de winkel gegaan en naar de Mc donalds. We hadden hier echt zin in. Lang leve 麦当劳!
Dag 4: 工作 (werken)
Vandaag moest ik eindelijk gaan werken! Spannend! Bij Elisa is het een klein beetje tegengevallen, dus ik had een klein beetje schrik. Maar op zich, Elisa, komaan e! Het zal wel vlotten!
Vanmorgen hadden we eerst van 8 tot 10 les en erna stond Bridget (een account manager van Hutong school) me op te wachten. Elisa en Henry kregen eerst nog orientation van Naomi (iemand van de school), maar ik moest eigenlijk direct naar mijn stage. Ik hoop zo meteen de uitleg van Elisa te krijgen. We hebben ook een tshirt gekregen, die ik waarschijnlijk als pyjama zal gebruiken. Bedankt Hutong school!
Mijn stageplaats is wel een eindje met de metro, maar gisteren heb ik gehoord dat ik maar tot half 5 moet werken, dus op zich is het niet zo erg. Mijn lessen gingen dan ook verplaatst worden van ’s morgens naar ’s avonds, maar aangezien er niemand ’s avonds beginnerslessen volgt, krijg ik nu 2 keer per week privélessen. Hoera, meer tijd om andere dingen te doen. Het spijtige is wel dat ik nu lang alleen zit, want Elisa moet tot 7u werken.
Eenmaal op mijn werk aangekomen, heb ik eerst wat uitleg gekregen (het is een vrij klein kantoor waar we ongeveer met een man of 20 zitten. Iedereen op elkaar dus). Ik heb geen eigen bureau en moet gewoon zitten waar er plaats is, wat ik op zich niet heel erg vind. Ik had wel een beetje schrik dat er alleen maar chinezen gingen zijn, maar blijkbaar zit er ook een Zweed (die heel goed Engels en Chinees kan), een Belg (hoera Nederlands) en een Fransman. Ik heb een enorm lange lunchpauze van een uur en een half en tijdens die eerste, ben ik met Frederic (Zweed) en Bert (Belg) gaan lunchen. We zijn in een winkelcentrum een bagel gaan eten. Blijkbaar eten ze tijdens de lunch nogal graag westers. Na de lunch, ben ik aan mijn opdracht begonnen. Ik moet 3 ontwerpen maken voor een poster voor het bier Boddingtons. Eigenlijk heel vies bier, maar op zich nog wel mooie kleuren om te gebruiken. Wat het uiteindelijk wordt, zal ik wel laten zien
Het hoofd van de designafdeling is wel jammer genoeg een Chinees en begrijpt mij heel moeilijk en ik hem ook, maar op zich kon hij er wel een paar Engelse woorden uitslagen.
Om half 5 ben ik naar huis gegaan en zag ik op tafel een briefje liggen dat het internet geïnstalleerd is en dat de poetsvrouw geweest is. Maar ze mag potverdorie wel de badkamer eens doen, en ze mag onze plastieken zakjes niet pikken!
P.S. de foto’s hieronder zijn van het appartement. En hieronder staat mijn adres (hoewel je beter geen brief stuurt, want er is geen sleutel van de brievenbus) en mijn Chinees gsmnummer.
Katrien Lauwers
guàn yīng yuán
xī qū
12 hào lóu
304 zhào dēng yú lù
Of in karakter
Katrien Lauwers
冠 英 园
西区
12 号楼
304 赵 登 雨路
Gsmnummer: +86 13671048193
Groetjes Katrien
foto's: http://s220.photobucket.com/albums/dd140/wapiti256/China/
Momenteel is het hier bijna 3 uur en ik zit hier op mijn appartement. Vanmorgen ben ik voor de eerste keer naar de les geweest (van 8 tot 10) en erna zou normaal gezien iemand me begeleiden naar de stage. Maar blijkbaar was die persoon er net niet en dus werd dit uitgesteld tot morgen en moest ik dus vandaag niet werken. Ik veronderstel wel dat de volgende dagen enorm druk gaan zijn, dus ik ga hier niet elke dag iets kunnen zetten. Schrijven misschien wel, maar posten op de blog zal minder zijn. We hebben na de eerste les ook al meteen huiswerk meegekregen. Ik vraag me wel af hoe we ooit aan dat eindwerk zullen kunnen beginnen. Eerst en vooral hebben we al internet nodig, dat er nog steeds niet is en ten tweede moeten we ook wel ergens tijd hebben. Maar momenteel hebben we nog wat last van de jetlag en is het nog moeilijk om hier onze draai te vinden en alles gewoon te worden. Als we alleen of met twee (ik en Elisa) op de metro staan of over straat lopen, worden we hier in de buurt (en eigenlijk overal) enorm hard bekeken. Het lijkt wel alsof ze nog nooit iets anders dan een chinees gezien hebben. Erg fijn is dit niet en het is dan ook moeilijk om soms iets te vragen. Daarnet bijvoorbeeld ging ik ergens op de metro staan en er ging een man spontaan ergens anders naartoe. Fijn dus.
Jaja, rare jongens die chinezen, maar bon we zitten hier 2 maanden vast dus we zullen er wel aan gewoon geraken. De bewaker hier aan het appartement mompelt ook af en toe is iets onverstaanbaar, maar misschien is het wel beter dat we die niet verstaan :D
Ik heb ook nog een beetje goed nieuws voor het verwarmingsprobleem (het is wel meer alleen voor mij). Gisteren had ik verteld dat ik als enige geen airco op de kamer heb, wat ik op zich geen probleem vond. Maar nu (op dit moment) zijn ze er eentje aan het installeren. En blijkbaar kan deze ook warme lucht blazen en kan ik dus mijn kamer een klein beetje beter verwarmen. Maar blijkbaar kan die van Elisa geen warme lucht blazen, wat wel een beetje balen is. Haar kamer is gelukkig wel dichter bij de living en kan ze dus wel gebruik maken van de grote blazer die daar staat. Ik snap toch niet goed wat die Chinezen met airco hebben, net Amerikanen.
Ondertussen zit ik hier kou te lijden, omdat er blijkbaar buiten ook iets geïnstalleerd moest worden en het raam staat daar wijd open. Ik zal sebiet de verwarming maar opzetten. Tussendoor heb ik hier ook de bazin van het appartement gezien en ze is wel vriendelijk tegen Dash, maar tegen mij wordt er al niet veel gezegd. Het valt hier echt zeer hard op dat ze meteen naar iemand zoeken dat Chinees kan praten. Gisteren in het restaurant kreeg Henry ook de rekening voorgeschoteld terwijl de Amerikaan (Brandon was het dus) ietsje beter Mandarijns kan. Vrij grappig dus. We hebben daar trouwens voor 40 RMB de man gegeten, wat ongeveer 4 à 5 euro is. Hoera voor het goedkope, maar lekkere eten!
Maar dus om wat meer over mijn dag te vertellen. De les viel al bij al nog mee. Blijkbaar zitten we in de beginnersles met 3. Ik, Elisa en Henry. Vrij grappig nog wel, ik wist dat ik al met Elisa ging zitten, maar Henry is er vandaag nog bijgekomen. We zitten wel al aan boek 2 omdat we toch wel al een paar van de basics onder de knie hebben. Onze leerkracht heet Zhuo Ma en spreekt toch nog een paar woorden Engels. Wat wel veel helpt want soms verstaan we ze niet. Het vinden van de Hutong school zelf was ook wel al een avontuur. Het metrostation gaat nog en de straat ook, maar dan kom je in een klein ministraatje uit waar je bij wijze van spreken opeens in iemand zijn tuin kan staan. Dat was bij ons dan ook meteen het geval. De dame in kwestie zei (met gebarentaal) dat 八 号 , of nummer 8, ergens anders was. Dus we gingen een beetje verder en dan zagen we daar een heel smal steegje (je kon er niet naast elkaar lopen) en als je daar doorloopt, kom je uiteindelijk aan nummer 8 en dus in de school. Allemaal heel klein en schattig dus, maar op zich nog wel deftige lokalen om les te geven. Na de les kregen we te horen van Yindra (een account manager daar) dat ze met Elisa mee naar haar werk ging en dat ik pas morgen moest gaan. Henry moest dan om 2u terugkomen om met nog iemand anders mee te gaan. Ik ben dan met Henry even mee naar zijn appartement gegaan waar we een rare Chinese omelet hebben gegeten (van een kraampje op straat gekocht en zo recht in een plastieken zakje meegekregen) en wat family guy gekeken. Dan ben ik naar huis gegaan en heb ik maar wat film gezien want alleen op stap gaan in Beijing vond ik nog iets te eng en ook nogal stom, Elisa zou toch dezelfde dingen willen zien, dus dan zou ik 2 keer gaan. ’s Avonds zijn we nog naar de winkel gegaan en naar de Mc donalds. We hadden hier echt zin in. Lang leve 麦当劳!
Dag 4: 工作 (werken)
Vandaag moest ik eindelijk gaan werken! Spannend! Bij Elisa is het een klein beetje tegengevallen, dus ik had een klein beetje schrik. Maar op zich, Elisa, komaan e! Het zal wel vlotten!
Vanmorgen hadden we eerst van 8 tot 10 les en erna stond Bridget (een account manager van Hutong school) me op te wachten. Elisa en Henry kregen eerst nog orientation van Naomi (iemand van de school), maar ik moest eigenlijk direct naar mijn stage. Ik hoop zo meteen de uitleg van Elisa te krijgen. We hebben ook een tshirt gekregen, die ik waarschijnlijk als pyjama zal gebruiken. Bedankt Hutong school!
Mijn stageplaats is wel een eindje met de metro, maar gisteren heb ik gehoord dat ik maar tot half 5 moet werken, dus op zich is het niet zo erg. Mijn lessen gingen dan ook verplaatst worden van ’s morgens naar ’s avonds, maar aangezien er niemand ’s avonds beginnerslessen volgt, krijg ik nu 2 keer per week privélessen. Hoera, meer tijd om andere dingen te doen. Het spijtige is wel dat ik nu lang alleen zit, want Elisa moet tot 7u werken.
Eenmaal op mijn werk aangekomen, heb ik eerst wat uitleg gekregen (het is een vrij klein kantoor waar we ongeveer met een man of 20 zitten. Iedereen op elkaar dus). Ik heb geen eigen bureau en moet gewoon zitten waar er plaats is, wat ik op zich niet heel erg vind. Ik had wel een beetje schrik dat er alleen maar chinezen gingen zijn, maar blijkbaar zit er ook een Zweed (die heel goed Engels en Chinees kan), een Belg (hoera Nederlands) en een Fransman. Ik heb een enorm lange lunchpauze van een uur en een half en tijdens die eerste, ben ik met Frederic (Zweed) en Bert (Belg) gaan lunchen. We zijn in een winkelcentrum een bagel gaan eten. Blijkbaar eten ze tijdens de lunch nogal graag westers. Na de lunch, ben ik aan mijn opdracht begonnen. Ik moet 3 ontwerpen maken voor een poster voor het bier Boddingtons. Eigenlijk heel vies bier, maar op zich nog wel mooie kleuren om te gebruiken. Wat het uiteindelijk wordt, zal ik wel laten zien
Het hoofd van de designafdeling is wel jammer genoeg een Chinees en begrijpt mij heel moeilijk en ik hem ook, maar op zich kon hij er wel een paar Engelse woorden uitslagen.
Om half 5 ben ik naar huis gegaan en zag ik op tafel een briefje liggen dat het internet geïnstalleerd is en dat de poetsvrouw geweest is. Maar ze mag potverdorie wel de badkamer eens doen, en ze mag onze plastieken zakjes niet pikken!
P.S. de foto’s hieronder zijn van het appartement. En hieronder staat mijn adres (hoewel je beter geen brief stuurt, want er is geen sleutel van de brievenbus) en mijn Chinees gsmnummer.
Katrien Lauwers
guàn yīng yuán
xī qū
12 hào lóu
304 zhào dēng yú lù
Of in karakter
Katrien Lauwers
冠 英 园
西区
12 号楼
304 赵 登 雨路
Gsmnummer: +86 13671048193
Groetjes Katrien
foto's: http://s220.photobucket.com/albums/dd140/wapiti256/China/
maandag 8 maart 2010
Dag 2: 一 个 雪碧
Hey iedereen,
Ik hoop dat we al internet hebben op het moment dat jullie dit lezen, maar ik vrees er een beetje voor. Het is nu zondagavond en morgen hebben onze eerste dag stage. We waren deze avond nogal laat bij Henry aanbeland dus ik kon geen blog meer posten. Dit ben ik dan ook op mijn laptop aan het schrijven. Vandaag hebben we nog een vrij drukke dag gehad. We hebben in ieder geval heel veel gewandeld. Deze ochtend hebben we eens goed uitgeslapen (nog maar tot een uur of 11) en dan ontbeten. Daarna stond Dash hier, we hadden hem gesmst omdat er nog een paar probleempjes waren met ons appartement. Zo rook de keuken gisteren enorm hard naar gas en is het hier binnen maar vrij koud. Voor het gas heeft hij alvast een oplossing gevonden, we moeten een andere boiler gebruiken, die van de ene badkamer. Probleem 1 dus opgelost, maar het tweede is al minder een probleem. Eerst en vooral, in elke kamer (buiten in de mijne) staat hier een airconditioning. Wij dachten, ja amaai hoe vreemd. Maar blijkbaar kunnen die dingen ook warme lucht blazen. Jammer genoeg heb ik wel geen airco dus blijft mijn kamer nogal frisjes, maar als we de grote airco in de living aanzetten en we zetten de deuren open, lukt het wel. We mogen ook maar maximum 2 airco’s tegelijkertijd opzetten, anders springt de plon van heel het gebouw. Plezant is anders.
Dash kon eigenlijk heel weinig aan de verwarming doen, hij zei dat het een verwarming over heel het gebouw is en dat ze al even problemen hebben, maar dat die misschien volgende week opgelost zullen zijn. Dusja nog even in de kou zitten.
Na het ontbijt is Henry hier binnengevallen en zijn we op stap gegaan. We wouden toch wel een het bekende Tian’an menplein zien, dus zijn we op de metro gestapt en naar daar gegaan. We zijn daar eerst in 1 of ander park beland, waar je een goeie 50 cent voor de inkom én een bloemenexpositie moest betalen. Uiteindelijk hebben we daar heel lang rondgelopen (zeer mooie gebouwen) en op het einde hebben we daar ergens een kleine serre gevonden met wat bloemen. Jaja dat was dus de bloemenexpositie. Niet erg indrukwekkend dus, maar wel mooie bloemen. Dan hebben we daar in het park ergens instant noedels gegeten (eindelijk binnen, want overdag is het hier maar -1 ofzo) en zijn we verder gegaan. En zonder het te weten (voor mij toch) stonden we al op het bekende plein, wat dus echt wel gigantisch is. Ik had niet eens door dat het 1 plein was en was nogal teleurgesteld als we onder de brug gingen. Maar blijkbaar hoorde het enorme stuk ervoor ook nog bij. We zijn dan volledige doorgelopen en op het einde kwamen we dan aan de verboden stad, die eigenlijk juist gesloten was. Dit is dus voor een ander keertje, ik had ook in mijn reisgids gelezen dat je er vrij veel tijd voor nodig hebt, en het was al half 5.
We zijn dan maar wat verder gestapt naar 王府井 oftewel Wangfujing. Dit is een heel grote winkelstraat, maar eigenlijk hebben we ook nog niet alles gezien. We zijn meteen een grote mall binnen gestapt omdat het echt wel heeeeel koud is. Hier hebben we wat rondgelopen en ons geërgerd aan winkelbedienden. Blijkbaar is het hier de gewoonte dat ze je begroeten (tot daar normaal) en dan als een hondje achter je aan lopen. Als je naar iets kijkt voor de prijs, komen ze het meteen van het rek halen en je maat vragen. Als je dan iets gekozen hebt, lopen ze er nog heel de tijd mee achter je aan tot je wilt gaan passen. Soms stellen ze ook dingen voor (ik wou bijvoorbeeld een roos rokje passen en zij stelde voor er een paars hemdje met vest boven te passen, niet dus!). Eenmaal in het pashokje, komen ze ongegeneerd binnen lopen om te kijken of het past of soms om ook nog andere dingen voor te stellen. Blijkbaar is dit hier normaal, maar wij worden er vrij lastig van, hoewel het vrij grappig was als we ze eens lieten doen :D
Hierna zijn we doorgegaan naar 西单 (Xidan). Hier was blijkbaar ook een heel grote shoppingmall die we ook eens moesten gezien hebben. We liepen even rond en we wouden oversteken (soms gebeurt dit ondergronds) en opeens kwamen we aan de mall uit. Het was daar enorm en enorm rommelig. Heel veel winkeltjes op eigenlijk niet zo grote oppervlakte en allemaal ondergronds. Vrij raar eigenlijk. Hier heb ik dan een koptelefoon met een microfoon gekocht (dus die willen skypen, maak een afspraak via mail) maar eigenlijk heb ik hier voor de rest nog niets gekocht buiten een kaart om te smsen en een metrokaart (jaja ik hou me in). Maar de ambetante winkelbedienden zijn ook al een grote reden dat ik niet blijf staan in de winkel.
Ondertussen hadden we afgesproken met Jonas, een andere student IMS van de KHM die hier al een dikke week zit. We gingen samen iets eten in 东直门 (Dongzhimen). Dit is de buurt waar Jonas op een appartement zit en waar Elisa en Henry hun stage doen. Ik zit wel een eindje verder. Ik zal dus elke dag lang onderweg zijn. Jonas had ook zijn Amerikaanse flatgenoot bij, waar de naam mij nu van ontsnapt. Die zit hier al sinds augustus en is sinds december intensief Chinees aan het leren. We gingen in een restaurant eten en het was wel heel lekker. We hebben een soort kip met walnoten gegeten en wat 烤鸭, geroosterde eend dus. Maar deze was eigenlijk niet zo heel lekker en er zaten nogal veel botten in. Het etentje was heel gezellig. We hebben goed gelachen en ik heb een avontuur beleefd met het toilet. Het was een soort wc in de grond. Dus je moest hurken, maar je kon wel gewoon doortrekken en er was toiletpapier. Ik ga ook de raad van de Amerikaan opvolgen en vanaf nu overal waar ik ga wat wcpapier meenemen, want blijkbaar zijn de openbare toiletten nog een groter avontuur.
Groetjes, Katrien
Ik hoop dat we al internet hebben op het moment dat jullie dit lezen, maar ik vrees er een beetje voor. Het is nu zondagavond en morgen hebben onze eerste dag stage. We waren deze avond nogal laat bij Henry aanbeland dus ik kon geen blog meer posten. Dit ben ik dan ook op mijn laptop aan het schrijven. Vandaag hebben we nog een vrij drukke dag gehad. We hebben in ieder geval heel veel gewandeld. Deze ochtend hebben we eens goed uitgeslapen (nog maar tot een uur of 11) en dan ontbeten. Daarna stond Dash hier, we hadden hem gesmst omdat er nog een paar probleempjes waren met ons appartement. Zo rook de keuken gisteren enorm hard naar gas en is het hier binnen maar vrij koud. Voor het gas heeft hij alvast een oplossing gevonden, we moeten een andere boiler gebruiken, die van de ene badkamer. Probleem 1 dus opgelost, maar het tweede is al minder een probleem. Eerst en vooral, in elke kamer (buiten in de mijne) staat hier een airconditioning. Wij dachten, ja amaai hoe vreemd. Maar blijkbaar kunnen die dingen ook warme lucht blazen. Jammer genoeg heb ik wel geen airco dus blijft mijn kamer nogal frisjes, maar als we de grote airco in de living aanzetten en we zetten de deuren open, lukt het wel. We mogen ook maar maximum 2 airco’s tegelijkertijd opzetten, anders springt de plon van heel het gebouw. Plezant is anders.
Dash kon eigenlijk heel weinig aan de verwarming doen, hij zei dat het een verwarming over heel het gebouw is en dat ze al even problemen hebben, maar dat die misschien volgende week opgelost zullen zijn. Dusja nog even in de kou zitten.
Na het ontbijt is Henry hier binnengevallen en zijn we op stap gegaan. We wouden toch wel een het bekende Tian’an menplein zien, dus zijn we op de metro gestapt en naar daar gegaan. We zijn daar eerst in 1 of ander park beland, waar je een goeie 50 cent voor de inkom én een bloemenexpositie moest betalen. Uiteindelijk hebben we daar heel lang rondgelopen (zeer mooie gebouwen) en op het einde hebben we daar ergens een kleine serre gevonden met wat bloemen. Jaja dat was dus de bloemenexpositie. Niet erg indrukwekkend dus, maar wel mooie bloemen. Dan hebben we daar in het park ergens instant noedels gegeten (eindelijk binnen, want overdag is het hier maar -1 ofzo) en zijn we verder gegaan. En zonder het te weten (voor mij toch) stonden we al op het bekende plein, wat dus echt wel gigantisch is. Ik had niet eens door dat het 1 plein was en was nogal teleurgesteld als we onder de brug gingen. Maar blijkbaar hoorde het enorme stuk ervoor ook nog bij. We zijn dan volledige doorgelopen en op het einde kwamen we dan aan de verboden stad, die eigenlijk juist gesloten was. Dit is dus voor een ander keertje, ik had ook in mijn reisgids gelezen dat je er vrij veel tijd voor nodig hebt, en het was al half 5.
We zijn dan maar wat verder gestapt naar 王府井 oftewel Wangfujing. Dit is een heel grote winkelstraat, maar eigenlijk hebben we ook nog niet alles gezien. We zijn meteen een grote mall binnen gestapt omdat het echt wel heeeeel koud is. Hier hebben we wat rondgelopen en ons geërgerd aan winkelbedienden. Blijkbaar is het hier de gewoonte dat ze je begroeten (tot daar normaal) en dan als een hondje achter je aan lopen. Als je naar iets kijkt voor de prijs, komen ze het meteen van het rek halen en je maat vragen. Als je dan iets gekozen hebt, lopen ze er nog heel de tijd mee achter je aan tot je wilt gaan passen. Soms stellen ze ook dingen voor (ik wou bijvoorbeeld een roos rokje passen en zij stelde voor er een paars hemdje met vest boven te passen, niet dus!). Eenmaal in het pashokje, komen ze ongegeneerd binnen lopen om te kijken of het past of soms om ook nog andere dingen voor te stellen. Blijkbaar is dit hier normaal, maar wij worden er vrij lastig van, hoewel het vrij grappig was als we ze eens lieten doen :D
Hierna zijn we doorgegaan naar 西单 (Xidan). Hier was blijkbaar ook een heel grote shoppingmall die we ook eens moesten gezien hebben. We liepen even rond en we wouden oversteken (soms gebeurt dit ondergronds) en opeens kwamen we aan de mall uit. Het was daar enorm en enorm rommelig. Heel veel winkeltjes op eigenlijk niet zo grote oppervlakte en allemaal ondergronds. Vrij raar eigenlijk. Hier heb ik dan een koptelefoon met een microfoon gekocht (dus die willen skypen, maak een afspraak via mail) maar eigenlijk heb ik hier voor de rest nog niets gekocht buiten een kaart om te smsen en een metrokaart (jaja ik hou me in). Maar de ambetante winkelbedienden zijn ook al een grote reden dat ik niet blijf staan in de winkel.
Ondertussen hadden we afgesproken met Jonas, een andere student IMS van de KHM die hier al een dikke week zit. We gingen samen iets eten in 东直门 (Dongzhimen). Dit is de buurt waar Jonas op een appartement zit en waar Elisa en Henry hun stage doen. Ik zit wel een eindje verder. Ik zal dus elke dag lang onderweg zijn. Jonas had ook zijn Amerikaanse flatgenoot bij, waar de naam mij nu van ontsnapt. Die zit hier al sinds augustus en is sinds december intensief Chinees aan het leren. We gingen in een restaurant eten en het was wel heel lekker. We hebben een soort kip met walnoten gegeten en wat 烤鸭, geroosterde eend dus. Maar deze was eigenlijk niet zo heel lekker en er zaten nogal veel botten in. Het etentje was heel gezellig. We hebben goed gelachen en ik heb een avontuur beleefd met het toilet. Het was een soort wc in de grond. Dus je moest hurken, maar je kon wel gewoon doortrekken en er was toiletpapier. Ik ga ook de raad van de Amerikaan opvolgen en vanaf nu overal waar ik ga wat wcpapier meenemen, want blijkbaar zijn de openbare toiletten nog een groter avontuur.
Groetjes, Katrien
zaterdag 6 maart 2010
Eerste dag in China
Dag iedereen!
Eerst en vooral wil ik zeggen dat ik nog geen internet op mijn eigen appartement heb en ik zit dus nu op een laptop van iemand anders. Dus het berichtje zal niet al te lang zijn. We zijn gisteren vroeg vertrokken, en heel laat aangekomen. Laat hier toch. Toen we in Beijing aankwamen was het hier 05.20u 's morgens. Op zich nog niet zoveel volk op de luchthaven, maar buiten toch wel al voldoende verkeer. We werden opgepikt door Dash (op z'n engels uitgesproken) die dan een taxi ging roepen om ons naar het appartement te brengen. Al gauw bleek dat we teveel koffers voor 1 taxi bijhadden, dus regelde Dash het zo dat er een lege taxi met alleen de koffers van Elisa achter ons aan reed. Niet echt geruststellend, maar uiteindelijk zijn we wel heelhuids met alle koffers op het appartement geraakt. We hebben hier een kamer gekozen, snel andere schoenen aangetrokken en dan heeft Dash ons een paar plaatsen laten zien. De dichtstbijzijnde supermarkt, bank en metrostation (dixie). In het metrostation hebben we dan meteen een metrokaart gekocht (20 eurocent per rit) en in een plaatselijk nachtwinkeltje dat eigenlijk ook overdag open was hebben we een simkaart gekocht. Het nummer zal ik een volgende keer wel eens posten samen met mijn adres, dat ondertussen ook veranderd is. Als jullie willen smsen, raad ik wel aan om gewoon op mijn belgisch nummer te smsen aangezien dat niets meer kost.
Ondertussen was het al half 9 geworden en moesten we van Dash nog langs de politie. Blijkbaar moeten mensen die niet in een hotel of dergelijke verblijven, hun tijdelijke verblijfplaats registreren bij de politie. Daar hebben we dan ook superlang binnen gezeten, aangezien de vriendelijke politieagente geen gewone letters kon lezen. Hierna zijn we naar het appartement gegaan en hebben we ons op de zetel gelegd en een filmpje gekeken. Van dat kijken kwam wel niet veel in huis, want we vielen allebei al snel in slaap. Na een tijdje kregen we toch een smsje van Henry (die eerst een paar uur had geslapen voor Dash kwam, de gelukzak) dat hij is ging komen. We zijn dan samen naar de supermarkt geweest en erna iets gaan eten in een winkelcentrum. Het was helemaal niet de bedoeling om daar terecht te komen, maarja ineens stonden we daar voor een H&M. We hebben dan ook bij de Kentucky fried chicken gegeten, dus van traditioneel chinees eten is nog niet veel in huis gekomen, hoewel het eten op het vliegtuig wel dicht in de buurt kwam.
Nu zitten we nog even bij Henry op het appartement en sebiet gaan we terug om wat te rusten en te slapen (op een zeer harde matras). De volgende keer zal ik foto's posten van het appartement, maar dit zal pas zijn als we zelf internet hebben. Dus tot binnen een dag of 3!
Groetjes, Katrien
Eerst en vooral wil ik zeggen dat ik nog geen internet op mijn eigen appartement heb en ik zit dus nu op een laptop van iemand anders. Dus het berichtje zal niet al te lang zijn. We zijn gisteren vroeg vertrokken, en heel laat aangekomen. Laat hier toch. Toen we in Beijing aankwamen was het hier 05.20u 's morgens. Op zich nog niet zoveel volk op de luchthaven, maar buiten toch wel al voldoende verkeer. We werden opgepikt door Dash (op z'n engels uitgesproken) die dan een taxi ging roepen om ons naar het appartement te brengen. Al gauw bleek dat we teveel koffers voor 1 taxi bijhadden, dus regelde Dash het zo dat er een lege taxi met alleen de koffers van Elisa achter ons aan reed. Niet echt geruststellend, maar uiteindelijk zijn we wel heelhuids met alle koffers op het appartement geraakt. We hebben hier een kamer gekozen, snel andere schoenen aangetrokken en dan heeft Dash ons een paar plaatsen laten zien. De dichtstbijzijnde supermarkt, bank en metrostation (dixie). In het metrostation hebben we dan meteen een metrokaart gekocht (20 eurocent per rit) en in een plaatselijk nachtwinkeltje dat eigenlijk ook overdag open was hebben we een simkaart gekocht. Het nummer zal ik een volgende keer wel eens posten samen met mijn adres, dat ondertussen ook veranderd is. Als jullie willen smsen, raad ik wel aan om gewoon op mijn belgisch nummer te smsen aangezien dat niets meer kost.
Ondertussen was het al half 9 geworden en moesten we van Dash nog langs de politie. Blijkbaar moeten mensen die niet in een hotel of dergelijke verblijven, hun tijdelijke verblijfplaats registreren bij de politie. Daar hebben we dan ook superlang binnen gezeten, aangezien de vriendelijke politieagente geen gewone letters kon lezen. Hierna zijn we naar het appartement gegaan en hebben we ons op de zetel gelegd en een filmpje gekeken. Van dat kijken kwam wel niet veel in huis, want we vielen allebei al snel in slaap. Na een tijdje kregen we toch een smsje van Henry (die eerst een paar uur had geslapen voor Dash kwam, de gelukzak) dat hij is ging komen. We zijn dan samen naar de supermarkt geweest en erna iets gaan eten in een winkelcentrum. Het was helemaal niet de bedoeling om daar terecht te komen, maarja ineens stonden we daar voor een H&M. We hebben dan ook bij de Kentucky fried chicken gegeten, dus van traditioneel chinees eten is nog niet veel in huis gekomen, hoewel het eten op het vliegtuig wel dicht in de buurt kwam.
Nu zitten we nog even bij Henry op het appartement en sebiet gaan we terug om wat te rusten en te slapen (op een zeer harde matras). De volgende keer zal ik foto's posten van het appartement, maar dit zal pas zijn als we zelf internet hebben. Dus tot binnen een dag of 3!
Groetjes, Katrien
Abonneren op:
Reacties (Atom)
